احتجاجات (ترجمه جلد 4 بحار الأنوار) - علامه مجلسی - الصفحة ٧٢ - بخش چهارم احتجاج على

ضرب و جرح بر مى‌آيند. اسرار ما را در مقابل كسانى كه جاهل به حال ما هستند افشا نكن كه دوستان ما را مورد اعتراض نادانان قرار مى‌دهى. تقيّه را در دين حفظ كن خداوند در قرآن كريم مى‌فرمايد: لا يَتَّخِذِ الْمُؤْمِنُونَ الْكافِرِينَ أَوْلِياءَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ وَ مَنْ يَفْعَلْ ذلِكَ فَلَيْسَ مِنَ اللَّهِ فِي شَيْ‌ءٍ إِلَّا أَنْ تَتَّقُوا مِنْهُمْ تُقاةً.

به تو اجازه مى‌دهم دشمنان ما را در مواردى كه مجبور شدى بر ما مقدم بدارى و در صورتى كه بر جان ترسيدى از ما تبرى بجو و نماز واجب را ترك كن در صورتى كه گرفتار ناراحتيها و بيماريهائى شوى (كه امكان نماز نبود) زيرا دشمنان ما را كه بر ما مقدم دارى سودى به ايشان نمى‌بخشد و ضررى براى ما ندارد و اظهار برائت از ما در هنگام تقيّه اشكالى براى ما ندارد و موجب نقص ما نيست در صورتى كه با زبان يك ساعت از ما بيزارى بجوئى ولى در دل ما را دوست بدارى تا جان خود و مال خويش و موقعيت خود را حفظ كنى و موجب حفظ جان دوستان و برادران و خواهران دينى خود شوى سالهاى سال تا بالاخره اين ناراحتى‌ها برطرف شود و اين عقده‌ها حل گردد بهتر است از اينكه خويشتن را دچار هلاك كنى و از عمل به دين بازمانى و بر خلاف مصلحت برادران دينى خود عمل كنى. مبادا ترك كنى اين تقيّه را كه خون خود و برادران خويش را ريخته‌اى و نعمت خود و آنها را به با داده‌اى و آنها را در چنگ دشمنان خوار كرده‌اى. به تو دستور مى‌دهم آنها را بود از ضرر ناصبى و كافر به ما.