احتجاجات (ترجمه جلد 4 بحار الأنوار) - علامه مجلسی - الصفحة ٣٤٤ - بخش بيستم دستور العملهائى كه حضرت رضا
سهم شايستهتر است از كسى كه سهمى ندارد و عصبه در دين خدا وجود ندارد[١] عقيقه از پسر و دختر واجب است همين طور نام نهادن و تراشيدن سر در روز هفتم كه به وزن موى او طلا يا نقره صدقه بدهد و ختنه سنت واجبى است براى مردان و شايسته است براى زنان.
خداوند تبارك و تعالى هيچ كس را بيش از طاقتش مكلف ننموده و افعال مردم مخلوق خداست به خلق تقديرى نه به خلق تكوينى و خداوند خالق هر چيزى است و نبايد معتقد به جبر و تفويض شد.
هرگز خداوند كسى كه خطا نكرده به جرم خطاكار نمىگيرد و خداوند عذاب نمىكند بچهها را به واسطه گناه آباء و هيچ كس گناه ديگرى را به دوش نمىگيرد و جز سعى و كوشش چيز ديگرى براى انسان مفيد نيست.
خداوند مىتواند گنهكاران را ببخشد و به آنها تفضل نمايد ولى ستم روا نمىدارد و ظلم نمىكند زيرا خدا منزه است از چنين نسبتى.
خداوند اطاعت كسى را كه مىداند مردم را گمراه مىكند و به بدبختى مىكشاند لازم ننمود، و هرگز براى نبوت انتخاب نمىكند كسى را كه مىداند كافر خواهد شد به او و به عبادتش و شيطانپرست مىشود.
اسلام غير ايمان است، هر مؤمنى مسلمان است ولى هر مسلمانى مؤمن نيست.
[١] عول به مذهب اهل سنت است كه عمر بن خطاب به وجود آورد و آن در صورتى است كه اگر فرائض و سهام معين شده در قرآن مجموعا از واحد بيشتر شد مانند ٢/ ١ و ٦/ ٢ و ٤/ ١ در سهم دختر و پدر و مادر و شوهر مقدار كمبود را از همه سهام اگر كسر كنند عول است و تعصبيب نيز به مذهب آنها است كه در صورت كم شدن فرائض از يك واحد در اين صورت اهل سنت ما زاد از فرائض معين شده را اختصاص به خويشاوندان پدر مىدهند ولى مذهب شيعه اضافه دادن و كم كردن هر دو اختصاص دارد به كسانى كه سهم آنها معين نشده كه چقدر است و آنها اولاد و برادران پدر و مادرى يا پدرى است تفسير الميزان سوره نساء.