احتجاجات (ترجمه جلد 4 بحار الأنوار) - علامه مجلسی - الصفحة ٩٤ - بخش هفتم تعليماتى است كه امير المؤمنين
ننشينيد زيرا بنده نمىداند چه وقت او را مىگيرند وقتى كنار سفره مىنشينيد مانند بنده بنشينيد پاى خود را روى پاى ديگر نگذاريد و چهارزانو ننشينيد اين نوع نشستن را خداوند دوست ندارد و خشم به صاحب آن مىگيرد.
غذاى شب را انبياء : پس از نماز عشاء مىخوردند. غذاى شب را رها نكنيد كه موجب زيان بدن مىشود. تب پيش قراول مرگ است و زندان خدا است در زمين در آن هر كدام از بندگان را بخواهد زندانى مىكند و اين تب گناهان را چنان از بين مىبرد چنانچه كرك از كوهان شتر سترده مىشود. هيچ دردى نيست مگر اينكه از داخل درون بدن است مگر جراحت و تب كه آنها بر بدن وارد مىشوند.
تب را كم كنيد به وسيله بنفشه و آب سرد. حرارت تب از شراره جهنم است.
مسلمان شروع به مداوا نمىكند مگر وقتى مرض صحت او را بهم بزند. دعا قضاى مبرم را برمىگرداند. دعا را وسيلهاى براى خود قرار دهيد. وضو بعد از طهارت ده حسنه دارد. طهارت بگيريد. از كسالت بپرهيزيد. هر كس كسالت بورزد حق خدا را نخواهد پرداخت. به وسيله آب نظافت كنيد. از بوى بد كه موجب آزار و اذيت است متوجه خود باشيد زيرا خداوند دشمن مىدارد بندهاى را كه كثيف است و مردم از او متنفرند. در نماز با ريش خود بازى نكنيد و نه با چيزى كه از نماز شما را وامىدارد.
به كار نيك مبادرت كنيد پيش از آنكه گرفتار كار ديگرى شويد.
مؤمن خويشتن را به زحمت مىدارد ولى مردم از دست او آسوده هستند. بيشتر سخن شما ياد خدا باشد. از گناهان بپرهيزيد. بنده گناهى مىكند روزى از او باز داشته مىشود. بيماران خود را با صدقه مداوا كنيد. اموال خويش را با زكات حفظ كنيد.
نماز وسيله تقرب هر پرهيزكار است. حج جهاد هر ناتوان است.
جهاد زن، خوب شوهردارى كردن است. فقر مرگ بزرگ است. كمى اهل و عيال يكى از دو توانگرى است. اندازه و موازنه صحيح، نصف زندگى است. غم و غصه نصف پيرى است. محتاج نمىشود شخصى كه اقتصاد را رعايت كند. سرزنش نمىشود كسى كه مشورت نمايد.