احتجاجات (ترجمه جلد 4 بحار الأنوار)
(١)
مقدمات تحقيق
٣ ص
(٢)
پيش نوشتار مترجم
٣ ص
(٣)
مقدمه مؤلف
٥ ص
(٤)
تتمه كتاب احتجاج
٦ ص
(٥)
بخشهاى احتجاجات امير المؤمنين و مسائل مختلف علمى كه از آن جناب رسيده
٦ ص
(٦)
بخش اول احتجاج امير المؤمنين
٦ ص
(٧)
بخش دوم استدلالى ديگر از امير المؤمنين
٢٥ ص
(٨)
بخش سوم احتجاجهاى امير المؤمنين
٤٩ ص
(٩)
بخش چهارم احتجاج على
٦٧ ص
(١٠)
بخش پنجم سؤالهاى شامى از امير المؤمنين
٧٣ ص
(١١)
بخش ششم بعضى از احتجاجات امير المؤمنين
٧٩ ص
(١٢)
بخش هفتم تعليماتى است كه امير المؤمنين
٨٥ ص
(١٣)
بخش هشتم آنچه امير المؤمنين
١١٣ ص
(١٤)
بخشهاى احتجاجات ائمه
١٢٥ ص
(١٥)
بخش نهم مناظرات امام حسن و امام حسين
١٢٥ ص
(١٦)
بخش دهم مناظرات امام على بن الحسين
١٤١ ص
(١٧)
بخش يازدهم چند مناظره از اهل زمان امام زين العابدين
١٤٣ ص
(١٨)
بخش دوازدهم مناظرات حضرت باقر
١٤٥ ص
(١٩)
بخشهاى احتجاجات حضرت امام صادق
١٥٧ ص
(٢٠)
بخش سيزدهم احتجاجات حضرت صادق
١٥٧ ص
(٢١)
مناظره حضرت صادق
١٨٤ ص
(٢٢)
بخش چهاردهم توضيحاتى كه حضرت صادق
٢٠٩ ص
(٢٣)
بخش پانزدهم احتجاج اصحاب امام صادق
٢١٧ ص
(٢٤)
مناظره سيد حميرى
٢٢٠ ص
(٢٥)
بخش شانزدهم احتجاجهاى موسى بن جعفر
٢٢٣ ص
(٢٦)
بخش هفدهم اخبارى كه على بن جعفر از برادر خود موسى بن جعفر
٢٣٧ ص
(٢٧)
بخش هجدهم احتجاج اصحاب امام
٢٨٣ ص
(٢٨)
مناظره ديگر هشام
٢٨٤ ص
(٢٩)
مناظرهاى از هشام
٢٨٥ ص
(٣٠)
مناظرهاى ديگر
٢٨٧ ص
(٣١)
بخش نوزدهم مناظرات حضرت على بن موسى الرضا
٢٩١ ص
(٣٢)
مناظره عمران صابى
٣٠٣ ص
(٣٣)
اين هم مناظرهاى از حضرت رضا
٣٢٩ ص
(٣٤)
بخش بيستم دستور العملهائى كه حضرت رضا
٣٣٩ ص
(٣٥)
بخش بيست و يكم مناظرات اصحاب و اهل زمان امام على بن موسى الرضا
٣٥١ ص
(٣٦)
مناظره ديگرى از على بن ميثم
٣٥٣ ص
(٣٧)
گفتگوهاى ديگر از على بن ميثم رحمة الله عليه
٣٥٤ ص
(٣٨)
مناظرهاى ديگر
٣٥٥ ص
(٣٩)
با ابو الهذيل علاف
٣٥٦ ص
(٤٠)
استدلال فضل بن شاذان نيشابورى بر امامت على
٣٥٦ ص
(٤١)
ديگر از پاسخهاى ابن شاذان رحمة الله عليه
٣٥٩ ص
(٤٢)
استدلال ديگر فضل بن شاذان بر امامت على بن ابى طالب
٣٦٢ ص
(٤٣)
بخش بيست و دوم مناظرات حضرت جواد و احتجاجهاى آن جناب
٣٦٥ ص
(٤٤)
بخش بيست و سوم احتجاجهاى امام على النقى صلوات الله عليه و ياران و بستگان آن جناب با مخالفين و معاندين
٣٧١ ص
(٤٥)
بخش بيست و چهارم احتجاج حضرت امام حسن عسكرى
٣٧٩ ص
(٤٦)
بخشهاى احتجاجات علماء و دانشمندان اماميه
٣٨١ ص
(٤٧)
بخش بيست و پنجم مطالبى كه صدوق محمد بن بابويه رحمة الله عليهما از مذهب اماميه در يك جلسه براى اساتيد ذكر كرده
٣٨١ ص
(٤٨)
بخش بيست و ششم بعضى از احتجاجهاى علماء و دانشمندان در زمان غيبت
٣٩٥ ص
(٤٩)
مناظره شيخ مفيد رحمة اله عليه
٣٩٧ ص
(٥٠)
استدلال ديگرى از يكى از شيعيان
٤٠٢ ص
(٥١)
استدلال ديگرى از شيخ مفيد رحمة اله عليه
٤٠٣ ص
(٥٢)
استدلال ديگر شيخ مفيد
٤٠٤ ص
(٥٣)
استدلال ديگر از شيخ
٤٠٨ ص
(٥٤)
استدلال ديگرى از شيخ مفيد رحمة الله عليه
٤٠٩ ص
(٥٥)
مناظرهاى از شيخ مفيد
٤١٥ ص
(٥٦)
استدلال شيخ رحمة الله عليه بر اينكه امير المؤمنين
٤١٨ ص
(٥٧)
استدلال در مورد شفاعت
٤١٩ ص
(٥٨)
دليل بر فضيلت على
٤٢٢ ص
(٥٩)
استدلال در شجاعت امير المؤمنين
٤٢٨ ص
(٦٠)
استدلال ديگرى از شيخ مفيد رحمة الله عليه
٤٣١ ص
(٦١)
بحثى ديگر از شيخ مفيد عليه الرحمة
٤٣٥ ص
(٦٢)
مناظرهاى ديگر از شيخ مفيد رحمة الله عليه
٤٣٩ ص
(٦٣)
بحثى ديگر
٤٤٢ ص
(٦٤)
مناظرهاى ديگر در مسجد كوفه
٤٤٥ ص
(٦٥)
استدلالى در مورد مناظره
٤٤٥ ص
(٦٦)
فهرست عناوين كتاب احتجاجات بحار الانوار جلد دوم
٤٤٩ ص
 
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص
٣٥٣ ص
٣٥٤ ص
٣٥٥ ص
٣٥٦ ص
٣٥٧ ص
٣٥٨ ص
٣٥٩ ص
٣٦٠ ص
٣٦١ ص
٣٦٢ ص
٣٦٣ ص
٣٦٤ ص
٣٦٥ ص
٣٦٦ ص
٣٦٧ ص
٣٦٨ ص
٣٦٩ ص
٣٧٠ ص
٣٧١ ص
٣٧٢ ص
٣٧٣ ص
٣٧٤ ص
٣٧٥ ص
٣٧٦ ص
٣٧٧ ص
٣٧٨ ص
٣٧٩ ص
٣٨٠ ص
٣٨١ ص
٣٨٢ ص
٣٨٣ ص
٣٨٤ ص
٣٨٥ ص
٣٨٦ ص
٣٨٧ ص
٣٨٨ ص
٣٨٩ ص
٣٩٠ ص
٣٩١ ص
٣٩٢ ص
٣٩٣ ص
٣٩٤ ص
٣٩٥ ص
٣٩٦ ص
٣٩٧ ص
٣٩٨ ص
٣٩٩ ص
٤٠٠ ص
٤٠١ ص
٤٠٢ ص
٤٠٣ ص
٤٠٤ ص
٤٠٥ ص
٤٠٦ ص
٤٠٧ ص
٤٠٨ ص
٤٠٩ ص
٤١٠ ص
٤١١ ص
٤١٢ ص
٤١٣ ص
٤١٤ ص
٤١٥ ص
٤١٦ ص
٤١٧ ص
٤١٨ ص
٤١٩ ص
٤٢٠ ص
٤٢١ ص
٤٢٢ ص
٤٢٣ ص
٤٢٤ ص
٤٢٥ ص
٤٢٦ ص
٤٢٧ ص
٤٢٨ ص
٤٢٩ ص
٤٣٠ ص
٤٣١ ص
٤٣٢ ص
٤٣٣ ص
٤٣٤ ص
٤٣٥ ص
٤٣٦ ص
٤٣٧ ص
٤٣٨ ص
٤٣٩ ص
٤٤٠ ص
٤٤١ ص
٤٤٢ ص
٤٤٣ ص
٤٤٤ ص
٤٤٥ ص
٤٤٦ ص
٤٤٧ ص
٤٤٨ ص
٤٤٩ ص
٤٥٠ ص
٤٥١ ص
٤٥٢ ص
٤٥٣ ص
٤٥٤ ص
٤٥٥ ص
٤٥٦ ص

احتجاجات (ترجمه جلد 4 بحار الأنوار) - علامه مجلسی - الصفحة ٤٠٢ - استدلال ديگرى از يكى از شيعيان

استدلال ديگرى از يكى از شيعيان‌

شيخ مفيد نقل مى‌كند كه در ضمن استدلال و محاوره‌اى كه بين او و مردى ناصبى شده بود راجع به فضيلت آل محمد ٦ شيعى پرسيد: بگو ببينم اگر خداوند پيامبر را به رسالت مبعوث نمايد بار و بنه خود را كجا خواهد انداخت؟

جواب داد در خانه خويش ميان خانواده و فرزندش. شيعى در پاسخ او گفت من نيز علاقه و دوستى خود را جايى پياده كرده‌ام كه پيامبر بار و بنه خود را در آنجا پياده مى‌كند.

از سخنان شيخ مفيد در مورد امامت ابا بكر از طريق اجماع كه شخصى به نام كتبى از او پرسيد چه دليل داريد بر صحيح نبودن امامت ابا بكر؟ شيخ در پاسخ گفت دليل زياد است من فقط يك دليل را ذكر مى‌كنم كه تو بهتر بفهمى و آن دليل اينست كه امت اجماع دارند كه امام احتياج به امام ديگرى ندارد و تمام امت اجماع نموده‌اند بر اينكه ابا بكر بالاى منبر گفت وليتكم و لست بخيركم فان استقمت فاتبعونى و ان اعوججت فقومونى من فرمانرواى شما شده‌ام با اينكه بهترين شما نيستم. اگر در طريق مستقيم بودم پيروم شويد ولى اگر راه كج پيمودم مرا به راه راست بداريد.

او خود اعتراف نمود كه احتياج به رعيت دارد و نيازمند به آنها است در تدابير امور و اين مطلب را همه خردمندان قبول دارند كسى كه احتياج به مردم داشته باشد احتياج او به امام بيشتر است. وقتى ثابت شد احتياج ابا بكر به امام با امامتش باطل مى‌شود به دليل اجماع بر اينكه امام احتياج به امام ديگر ندارد.

كتبى ديگر نتوانست حرفى بگويد و اعتراض بنمايد ولى در آن جلسه مردى معتزلى مذهب به نام عرزالة حضور داشت كه زبان گشوده گفت چرا اين حرف را نزدى كه امت نيز اجماع دارند بر اينكه قاضى احتياج به قاضى ندارد و امير محتاج به امير ديگرى نيست. بنا بر اين بايد امراء نيز معصوم باشند يا خارج از اجماع شويم.

شيخ مفيد فرمود: اگر ساكت مى‌شدى بهتر از اين حرف بود. خيال نمى‌كردم‌