رمضان بگذرد بعد هر شب سى ركعت مى‌خواند. شش ركعت از آن بين مغرب و عشاء و بيست و دو ركعت بعد از نماز عشاء و در هر ركعت يك حمد و آنچه ميسر شود براى او از قرآن مگر شب بيست و يكم و شب بيست و سوم زيرا مستحب است احياء آن دو شب و اينكه در هر كدام از اين دو شب صد ركعت نماز بخواند كه در هر ركعت يك حمد و ده مرتبه‌ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ مى‌خواند و هر كس اين دو شب را احياء بدارد به مذاكره علم بهتر است و شايسته است مرد در شب فطر نماز مغرب را سه ركعت بخواند سپس سجده نمايد و در سجده بگويد

يا ذا الطول يا ذا الحول يا مصطفى محمد و ناصره صل على محمد و آل محمد و اغفر لي كل ذنب اذنبته و نسيته و هو عندك في كتاب مبين‌

سپس صد مرتبه بگويد

اتوب الى الله عز و جل‌

بعد از نماز مغرب و عشاء و نماز صبح و نماز عيد و ظهر و عصر تكبير مى‌گويد به همان نحوى كه در ايام تشريق تكبير مى‌گويد به اين صورت‌

الله اكبر، الله اكبر لا اله الا الله و الله اكبر الله اكبر و لله الحمد و الله اكبر على ما هدانا و الحمد لله على ما ابلانا

نبايد در اين تكبير بگويد

و رزقنا من بهيمة الانعام‌

زيرا اين ذكر مربوط به ايام تشريق است.

زكات فطره واجب است كه بايد مرد زكات خود و تمام خانواده‌اش كه متكفل آنها است از صغير و كبير و آزاد و بنده و نر و ماده يك من خرما يا مويز يا گندم يا جو بدهد. از همه بهتر خرما است. هر صاع چهار مد است و يك مد به وزن دويست و نود درهم و نصف درهم است كه معادل هزار و صد و هفتاد درهم عراقى است.

مثقالى ندارد كه قيمت آن خوراكى را طلا يا نقره بدهد مى‌تواند از جانب خود كسانى كه تحت تكفل او هستند به يك نفر بپردازد ولى نمى‌تواند فطره يك نفر را به دو نفر بدهد. مى‌تواند فطره را از روز اول ماه رمضان تا روز آخر خارج نمايد و آن زكات است تا نماز عيد را بخواند. اگر بعد از نماز خارج نمود صدقه مى‌شود و بهترين وقت آن، روز آخر ماه رمضان است. كسى كه داراى غلام مسلمان يا ذمى (اهل كتاب) است بايد فطره آنها را بدهد. كسى كه برايش فرزندى متولد شود، روز عيد فطر قبل از ظهر بايد فطره او را بدهد اما اگر بعد از ظهر متولد شد فطره ندارد.