احتجاجات (ترجمه جلد 4 بحار الأنوار) - علامه مجلسی - الصفحة ١٠١ - بخش هفتم تعليماتى است كه امير المؤمنين
هر وقت وارد منزل خود شديد به اهل منزل سلام كنيد مىگويد
السلام عليكم
اگر كسى در خانه نباشد بگويد
السلام علينا من ربنا و قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ
را بخواند هنگام ورود به منزل كه موجب از ميان رفتن فقر مىشود.
به بچههاتان نماز بياموزيد و مؤاخذه كنيد آنها را وقتى به هشت سالگى رسيدند. نزديك سگها نشويد هر كس دست تر به سگ بزند دست خود را بشويد و اگر خشك باشد آب بر آن بپاشد. اگر از حديث ما چيزى را شنيديد كه نمىفهميد برگردانيد آن را به خودمان و از اظهار نظر خوددارى كنيد و تسليم باشيد تا واقع براى شما كشف شود فورى شروع به انتشار آن نكنيد. تندرو به سوى ما برگشت مىكند و مقصر به ما ملحق مىشود كه در حق ما كوتاهى كرده. هر كه به ما چنگ زند ملحق مىشود و هر كه از راه ما نيايد غرق مىشود. محبان ما را فوجهائى از رحمت خدا است و دشمنان ما را فوجهائى از خشم خدا. راه ما راه ميانه است و در دستورات ما رستگارى است.
سهو در پنج چيز نيست: در نماز وتر و جمعه و دو ركعت اول از هر نماز و در نماز صبح و نماز مغرب.
قرآن نخواند شخص اگر وضو ندارد تا وضو بگيرد.
هر سورهاى را حق ركوع و سجده آن را بدهيد وقتى در نماز هستيد.
نماز نخواند شخصى با لباسى كه زير بغل و روى شانه انداخته اين كار قوم لوط است. مرد مىتواند در يك جامه نماز بخواند دو طرف آن را به گردن مىبندد و در پيراهن تنگ بندهايش را مىبندد.
سجده نمىكند شخص بر نقاشى صورت و نه بر فرشى كه روى آن نقاشى است مىتواند نقاشى را زير پا بگذارد يا با چيزى روى آن را بپوشاند. سكههائى كه روى آن نقش صورت است در جامه خود نگه ندارد. در حال نماز مىتواند سكهها را در كيسهاى يا در جامهاى بگذارد اگر مىترسد و روى پشت خود بنهد نمىتواند سجده كند شخص روى خرمن گندم و جو و نه بر چيزهائى كه خورده مىشود و نه بر نان.
و وضو نمىگيرد شخص مگر با بردن نام خدا. قبل از دست زدن به آب مىگويد