احتجاجات (ترجمه جلد 4 بحار الأنوار) - علامه مجلسی - الصفحة ١٠٠ - بخش هفتم تعليماتى است كه امير المؤمنين

مطيع امر خدا نيست. اگر در اين راه كشته شود ياور دشمنان ما بوده در جلوگيرى از حقوق ما و ريختن خون ما و به مرگ جاهليت مرده است.

ياد ما خانواده موجب شفا از علل و اسقام و وسواس و شك است و به سوى ما آمدن رضاى خدا است كسى كه مطيع ما باشد با ما خواهد بود در حظيرة القدس.

كسى كه منتظر امر ما است مانند آغشته به خونى است در راه خدا. هر كه در جنگ ما حضور داشته باشد يا تقاضاى كمك ما را بشنود و ما را كمك نكند خداوند او را به رو در آتش جهنم مى‌اندازد. ما در نجاتيم زمانى كه ستم پيشه گيريد و راهها دشوار شود ما باب حطه هستيم كه باب السلام است هر كه داخل آن شود نجات يابد و هر كه گريزان باشد نابود مى‌شود. به وسيله ما خدا مى‌گشايد و به وسيله ما تمام مى‌كند و به واسطه ما محو مى‌نمايد هر چه را بخواهد و به وسيله ما اثبات مى‌نمايد به وسيله ما خداوند سختى ناگوار زمانه را دفع مى‌نمايد و به واسطه ما باران فرود مى‌آيد. موجب فريب شما از درگاه خدا نشود وسائل فريب دهنده. آسمان قطره‌اى از آب خود را نازل نكرده از زمانى كه خداوند آن را حبس نموده و اگر قائم ما قيام كند آسمان باران خود را مى‌بارد و زمين روئيدنى خود را مى‌روياند و كينه از دل مردم مى‌رود، درندگان و چهارپايان با هم آشتى مى‌كنند بطورى كه زن فاصله عراق تا شام را مى‌پيمايد و قدم خود را جز بر گياه نمى‌گذارد و بر سر خود زينت دارد. هيچ درنده‌اى او را ناراحت نمى‌كند و چيزى موجب ترس او نمى‌شود.

اگر بدانيد در مقابل دشمن و شكيبائى بر آنچه مى‌شنويد از آزار و اذيت، چقدر ارزش دارد چشمهايتان روشن مى‌شود. اگر مرا از دست بدهيد پس از من با كارهائى روبرو مى‌شويد كه آرزوى مرگ مى‌كنيد به واسطه كارهائى كه از منكرين مى‌بينيد كه ستم و اهانت به حق خدا مى‌نمايند و از ترس جان خويش در چنين زمانى چنگ به ريسمان خدا بزنيد و متفرق نشويد. صبر و نماز و تقيه را از دست ندهيد.

بدانيد خداوند تبارك و تعالى از بندگان متلوّن (و رنگ پذير و ساز شكار) بدش مى‌آيد. از حق منحرف نشويد و از ولايت اهل حق هر كس ديگرى را به جاى ما بپذيرد هلاك مى‌شود و دنيا را از دست مى‌دهد و از دنيا با حسرت خارج مى‌گردد.