احتجاجات (ترجمه جلد 4 بحار الأنوار) - علامه مجلسی - الصفحة ١٠٢ - بخش هفتم تعليماتى است كه امير المؤمنين
بسم الله و بالله اللهم اجعلنى من التوابين و اجعلنى من المتطهرين
وقتى وضو را تمام كرد مىگويد
اشهد ان لا اله الا الله وحده لا شريك له و اشهد ان محمدا ٦ عبده و رسوله
در اين موقع شايسته مغفرت خدا مىشود.
هر كس نماز را چنان كه بايد انجام دهد خدا مىآمرزدش.
نبايد شخص نافله را هنگام نماز واجب بخواند مگر با عذرى ولى مىتواند قضا كند بعد از آن وقتى امكان قضاى آن را پيدا كند خداوند مىفرمايد الَّذِينَ هُمْ عَلى صَلاتِهِمْ دائِمُونَ يعنى كسانى كه قضا مىكنند نمازى را كه از دست آنها رفته در شب و قضا مىكنند آن را روز و در روز به شب قضا نمىشود نافله در وقت واجب ابتدا نماز واجب را بخوان بعد هر چه مايلى بخوان.
نماز در دو حرم (مكه و مدينه) برابر با هزار نماز است. يك درهم در راه حج خرج كردن معادل هزار درهم است بايد شخص در نماز خشوع داشته باشد هر كس در دل خشوع نمايد اعضاى او نيز خشوع دارد در نتيجه با چيزى بازى نمىكند.
قنوت در نماز جمعه قبل از ركوع دوم است. در ركعت اول حمد و سوره جمعه و در ركعت دوم حمد و سوره منافقين را مىخواند بعد از دو سجده بنشينيد تا بدنتان آرام بگيرد بعد حركت كنيد كارها همين طور است وقتى براى نماز مىايستيد دست خود را مقابل سينه بياوريد. وقتى در مقابل خدا مىايستد سينه را پيش دهد و بر روى كمر بايستد و خم نباشد وقتى نماز را تمام كرد دست به آسمان بلند كند و به دعا بپردازد.
عبد الله بن سبا گفت: يا امير المؤمنين مگر خداوند همه جا نيست؟ گفت چرا.
گفت پس براى چه دست خود را به آسمان بلند كند؟ فرمود مگر اين آيه را نمىخوانى وَ فِي السَّماءِ رِزْقُكُمْ وَ ما تُوعَدُونَ مگر روزى را از جايش نبايد جست؟
محل رزق و جايى كه وعده داده خدا، آسمان است.
دست از نماز خود برندارد شخص، تا از خداوند بهشت را بخواهد و به او پناه برد از آتش جهنم و تقاضا نمايد ازدواج حور عين را. هر گاه به نماز مىايستيد نماز را چنان كه مىخواهيد وداع از نماز نمائيد بخوانيد تبسم نماز را باطل نمىكند ولى