احتجاجات (ترجمه جلد 4 بحار الأنوار) - علامه مجلسی - الصفحة ٤١٥ - مناظرهاى از شيخ مفيد

مناظره نمودم.

اگر منظورش صحبت و مناظره كردن با هر دو باشد چنين استعمالى حالت لغز و معما دارد زيرا جمله داراى قرينه‌اى نيست كه نشان دهد مناظره با هر دو بوده. اگر اين جمله را مانند آيات گذشته بدانيم يك نوع جهالت و نادانى است چون خيلى فرق بين آيات و اين جمله لقيت زيدا هست و تناسبى بين آنها وجود ندارد.

دليل ديگر اينكه ضمير دوم در آيه‌ فَأَنْزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلَيْهِ وَ أَيَّدَهُ‌ مسلما اختصاص به پيامبر ٦ دارد. ديگر صحيح نيست كه ضمير اول به هر دو نسبت داده شود و غير پيامبر را هم شامل گردد. چون در زبان عرب سابقه ندارد كنايه‌اى مربوط به دو نفر باشد و كنايه بعد مربوط به يك نفر از آنها باشد. در قرآن نظيرى و مشابهى وجود ندارد و نه در اشعار عرب و نه در هيچ سخنى و چون (ه) در آيه‌ وَ أَيَّدَهُ بِجُنُودٍ لَمْ تَرَوْها به اتفاق اختصاص به پيامبر ٦ دارد ثابت مى‌شود كه (ه) در قسمت اول‌ فَأَنْزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلَيْهِ‌ هم كنايه از شخص پيامبر ٦ است نه ديگرى و معلوم شد اين آيه با تمام مثالها و اشعار فرق آشكارى دارد. خداوند راهنماى حقيقت است.

مناظره‌اى از شيخ مفيد

مردى از پيروان عقائد كرابيسى به شيخ مفيد گفت: من جسورتر از شيعيان نديده‌ام در ادعاى محالى كه مى‌كنند زيرا آنها مدعى هستند آيه‌ إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً در باره على و فاطمه و حسن و حسين : نازل شده با اينكه ظاهر آيه در باره ازواج و زنان پيامبر ٦ است. اگر ظاهر آيه را دقت كنيد مى‌بينيد سياق آيه فقط در مورد زنان پيامبر ٦ است و هيچ شاهدى بر مدعاى آنها در آيه وجود ندارد.

شيخ مفيد در جواب او گفت: جسورترين مردم در ارتكاب باطل و منكرترين‌