پيامبر ٦ و بر آنها نازل نموده، آيات قرآن شاهد اين مطلب است‌ يَوْمَ حُنَيْنٍ إِذْ أَعْجَبَتْكُمْ كَثْرَتُكُمْ فَلَمْ تُغْنِ عَنْكُمْ شَيْئاً وَ ضاقَتْ عَلَيْكُمُ الْأَرْضُ بِما رَحُبَتْ ثُمَّ وَلَّيْتُمْ مُدْبِرِينَ ثُمَّ أَنْزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلى‌ رَسُولِهِ وَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ‌. ولى در غار كه جز ابا بكر كس ديگرى با پيامبر اكرم ٦ نبود سكينه را اختصاص به پيامبر اكرم ٦ مى‌دهد نه ابا بكر و او را شريك پيامبر ٦ نمى‌نمايد و در آيه مى‌فرمايد فَأَنْزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلَيْهِ وَ أَيَّدَهُ بِجُنُودٍ لَمْ تَرَوْها. اگر او مؤمن مى‌بود بايد سكينه و آرامش را به او هم مى‌دادند مانند ساير مؤمنين به جهت همان كار ناشايستى كه در غار از او سر زد كه عبارت از حزن او بود. نهى متوجهش گرديد تا اين حزن را ادامه ندهد چون خداوند او را از سكينه‌اى كه به مؤمنين ارزانى داشته در مواردى كه با پيامبر اسلام ٦ بوده‌اند محروم نموده كه آيات قرآن شاهد اين مطالب است و براى كسى كه دقت كند واضح و آشكار است.

شيخ مفيد مى‌فرمايد اين استدلال، گروهى از ناصبيان را متحير نموده و دلتنگ كرده و در فكر چاره برآمده‌اند كه راه خلاصى از اين استدلال پيدا نمايند و به اختلاف راه حل‌هائى بيان كرده‌اند و مجموعا آنچه نقل كرده‌اند دليل بر ضعف عقل و اشتباه آنها و گمراهى اوست. بعضى گفته‌اند سكينه و آرامش بر ابا بكر نازل شده چون او ترسان و ناراحت بود ولى پيامبر اكرم ٦ مطمئن و آسوده مى‌نمود.

مسلم است كه آرامش خاطر احتياج به سكينه ندارد ولى خائف و ترسان احتياج به سكينه دارد.

شيخ مفيد مى‌فرمايد با اين استدلال مرتكب جنايت شده‌ايد كه طعن بر كتاب خدا مى‌زنيد زيرا اگر ادعاى شما صحيح باشد نبايد در روز بدر و حنين نيز بر پيامبر اكرم ٦ نازل شود چون در آن دو روز نيز خائف و ترسان نبوده و مطمئن بوده و يقين داشته كه فتح با اوست و خداوند بر تمام اديان او را پيروز مى‌نمايد. گرچه مشركان نخواسته باشند و آياتى كه صريحا نزول سكينه را بر شخص پيامبر اكرم ٦ تصريح مى‌فرمايد اين استدلال را بى‌ارزش و بر باد مى‌دهد.