احتجاجات (ترجمه جلد 4 بحار الأنوار) - علامه مجلسی - الصفحة ١٠٣ - بخش هفتم تعليماتى است كه امير المؤمنين

قهقهه باطل مى‌كند وقتى دل بخوابد وضو واجب است و وقتى خواب چشم تو را فرا گيرد در حال نماز، نماز را قطع كن و بخواب زيرا نمى‌دانى دعا به نفع خود مى‌كنى يا بر ضرر خويش.

هر كه ما را به دل دوست بدارد و كمك نمايد به ما با زبانش و با دست خود به جنگ دشمنان ما بپردازد او با ما خواهد بود در بهشت در درجه خودمان و هر كه به دل دوست بدارد و با زبان كمك كند و جنگ با دشمنان ما نكند يك درجه پائين‌تر خواهد بود و هر كه به دل دوست بدارد و با زبان ما را كمك نكند و نه با دست او در بهشت است و هر كه ما را به دل دشمن بدارد و با زبان و دست به زيان ما كار كند او با دشمنان ما در جهنم است و هر كه ما را دشمن بدارد ولى كمك به زيان ما با دست و زبان نكند در جهنم است و هر كه ما را دشمن بدارد و با زبان به زيان ما كار كند او در جهنم است.

بهشتيان تماشا مى‌كنند منازل شيعيان ما را چنانچه انسان چشم به ستارگان مى‌اندازد وقتى خوانديد سوره سبحان الله‌هاى آخر را بگوئيد

سبحان الله الاعلى‌

و وقتى خوانديد إِنَّ اللَّهَ وَ مَلائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِ‌ صلوات بر پيامبر ٦ بفرستيد چه در نماز باشيد و چه در كار ديگر.

چيزى در بدن شكرش از چشم كمتر نيست خواسته او را ندهيد كه شما را از ذكر خدا باز مى‌دارد.

وقتى خوانديد وَ التِّينِ‌ را در آخر آن بگوئيد و نحن على ذلك من الشاهدين.

وقتى خوانديد آمَنَّا بِاللَّهِ‌ نگوئيد

آمنا الله‌

تا برسيد به اين قسمت‌ مُسْلِمُونَ‌ وقتى بنده در تشهد دو ركعت اخير كه نشسته است بگويد

اشهد ان لا اله الا الله وحده لا شريك له و اشهد ان محمدا عبده و رسوله و أَنَّ السَّاعَةَ آتِيَةٌ لا رَيْبَ فِيها وَ أَنَّ اللَّهَ يَبْعَثُ مَنْ فِي الْقُبُورِ

بعد حدثى از او صادر شود و نمازش تمام است خدا را پرستش نكرده و نه به چيزى بهتر از رفتن به سوى خانه‌اش.

جوياى خير باشيد از پاها و گردن شتران به موقع آمدن و رفتن همانا سقايه‌