عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٥٨ - مؤمن آل فرعون و تفويض امور به حق

مؤمن آل فرعون در يك مقايسه روشن به آن‌ها يادآورى كرد كه دعوت شما دعوت به سوى شرك است، چيزى كه حداقل دليلى بر آن وجود ندارد و راهى است تاريك و خطرناك، اما من شما را به راهى روشن، راه خداوند عزيز و توانا، راه خداوند غفار و بخشنده دعوت مى‌كنم.

بت‌هايى كه مرا به آن دعوت مى‌كنيد صاحب هيچ دعوتى در دنيا و آخرت نيستند، اين موجودات بى‌حس و شعور هرگز مبدأ حركتى نبوده‌اند و نخواهند بود، نه سخنى مى‌گويند، نه رسولانى دارند و نه دادگاه و محكمه‌اى، خلاصه نه گرهى از كار كسى مى‌گشايند نه مى‌توانند گرهى در كار كسى بزنند.

به همين دليل بايد بدانيد، تنها بازگشت ما در قيامت به سوى خداست، اوست كه رسولان خود را براى هدايت انسانها فرستاده و اوست كه آن‌ها را در برابر اعمالشان پاداش و كيفر مى‌دهد و نيز بايد بدانيد كه اسرافكاران و متجاوزان اهل دوزخند.

به اين ترتيب مؤمن آل فرعون سرانجام ايمان خود را آشكار ساخت و خط توحيدى خويش را از خط شرك آلود آن قوم جدا كرد، دست رد به سينه نامحرمان زد و يك تنه با منطق گويايش در برابر تمام كفر ايستاد.

در آخرين سخنش با تهديدى پرمعنى گفت: به زودى آنچه را من امروز به شما مى‌گويم به خاطر خواهيد آورد و هنگامى كه آتش خشم و غضب الهى دامنتان را در اين جهان و آن جهان مى‌گيرد به صدق گفتار من پى مى‌بريد.

اما افسوس كه آن زمان دير است، اگر در آخرت باشد راه بازگشت وجود ندارد و اگر در دنيا باشد به هنگام نزول عذاب تمام درهاى توبه بسته مى‌شود.

آن گاه افزود: من تمام كارهاى خود را به خداوند يگانه يكتا واگذار مى‌كنم كه او نسبت به بندگانش بيناست.