عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٥٥ - حقيقت تفويض
و معيشت وسيع دايمى است.
آرى، وقتى كسى تمام نقشههاى الهى را كه منعكس در قرآن و گفتار انبيا و ائمه : است با جان و دل پذيرفت و تسليم حقايق الهيه شد و بر اساس آن نقشهها و واقعيات به زندگى ادامه داد از هر جهت راضى و راحت و زندگيش بىدغدغه و بىدردسر خواهد بود.
آن كس كه به تدبير خود و تدبير غير حق زندگى كند، بدون شك در بنبست و رنج و ناراحتى قرار خواهد گرفت و جز ضايع كردن عمر و دچار شدن به رذايل اخلاقى و شقاوت و نكبت محصولى نصيب او نخواهد شد.
تفويض كننده واقعى كسى است كه قصد و همت او از همه مطالب و مقاصدى كه غير حق است بالاتر باشد و در راه خدا و براى حضرت او از تمام امور و موضوعات كه به تدبير نفسانى خود و غير است صرفنظر كند.
اميرالمؤمنين ٧ مىفرمايد:
راضى شدم به آنچه خداوند براى من مقرر فرموده و امور خود را به حضرت او واگذاشتم.
خدايى كه در گذشته به من احسان كرد، هم چنان در آينده به من احسان خواهد فرمود.
|
دل چو بستم به خدا حسبى الله و كفى |
نروم سوى سوا حسبى الله و كفى |
|
|
تن من خاك رهش دل من جلوه گهش |
سر و جانم به فدا حسبى الله و كفى |
|
|
او چو دردى دهدم يا كه داغى نهدم |
نبرم نام دوا حسبى الله و كفى |
|