عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٨٩ - رفاقتهاى غير الهى

[وكل حب معلول يورث بعدا فيه عداوة الا هذين وهما من عين واحدة يزيدان ابدا ولا ينقصان. قال الله عزوجل:

[الأخلاء يومئذ بعضهم لبعض عدو إلا المتقين‌][١]]

رفاقت‌هاى غير الهى‌

هر دوستى‌اى كه براى خدا نباشد مورث دورى از رحمت خدا است و اين چنين دوستى از شايبه عداوت خالى نيست، اما آن دو نفرى كه براى خدا با هم دوست‌اند، از اين امور مصون‌اند كه اين دو دوستى از يك چشمه‌اند و در طريق زيادت و دور از نقصان و كم شدن. خداوند مى‌فرمايد:

روز قيامت بعضى از دوستان با يكديگر در عداوت و دشمنى بر مى‌آيند مگر اهل تقوا كه دوستى دنياشان در قيامت هم ادامه دارد، چرا كه اصل و ريشه دوستى، تبرى از غير محبوب است.

و اميرالمؤمنين ٧ مى‌فرمايد:

خوش‌ترين حقيقت و لذيذترين واقعيت در بهشت، عشق خدا و عشق در راه خداست و بر اين نعمت شكر.

خداوند مهربان فرموده:

آخر دعاى ايشان در بهشت حمد الهى است.

[١] - زخرف( ٤٣): ٦٧.