عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٨٦ - مؤمن در عالم برزخ

[و لا تحسبن الذين قتلوا في سبيل الله أمواتا بل أحياء عند ربهم يرزقون\* فرحين بما آتاهم الله من فضله و يستبشرون بالذين لم يلحقوا بهم من خلفهم ألا خوف عليهم و لا هم يحزنون\* يستبشرون بنعمة من الله و فضل و أن الله لا يضيع أجر المؤمنين‌][١].

و هرگز گمان مبر آنان كه در راه خدا كشته شدند مرده‌اند، بلكه زنده‌اند و نزد پروردگارشان روزى داده مى‌شوند.\* در حالى كه خدا به آنچه از بخشش و احسان خود به آنان عطا كرده شادمانند، و براى كسانى كه از پى ايشانند و هنوز به آنان نپيوسته‌اند [و سرانجام به شرف شهادت نايل مى‌شوند] شادى مى‌كنند كه نه بيمى بر آنان است ونه اندوهگين مى‌شوند.\* [شهيدان‌] به نعمت و فضلى از سوى خدا و اين كه خدا پاداش مؤمنان را تباه نمى‌كند، شادمان و مسرورند.

مضمون و محتواى آيات بالا تعميم دارد و شامل تمام شهداى راه حق است.

علت نزول اين آيات را چنين نوشته‌اند:

ابن مسعود از رسول الهى ٦ نقل مى‌كند كه خداوند به ارواح شهيدان احد خطاب كرد و از آن‌ها پرسيد: چه آرزويى داريد؟ آن‌ها گفتند: پروردگارا! ما بالاتر از اين چه آرزويى مى‌توانيم داشته باشيم كه غرق نعمت‌هاى جاويدان توايم و در سايه عرشت مسكن داريم، تنها تقاضاى ما اين است كه بار ديگر به جهان برگرديم و مجددا در راه تو شهيد شويم، خداوند فرمود: فرمان غيرقابل تغيير من است كه كسى به دنيا برنگردد، عرض كردند: حالا كه چنين مى‌باشد تقاضاى ما اين است كه سلام ما را به پيامبر برسانى و به بازماندگانمان حال ما را بگويى و از وضع ما به آن‌ها

[١] - آل عمران( ٣): ١٦٩- ١٧١.