عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٨٩ - عبادات ظاهرى و باطنى

[من كان يريد حرث الدنيا نؤته منها و ما له في الآخرة من نصيب‌][١].

كسى كه زراعت آخرت را بخواهد، بر زراعتش مى‌افزاييم و كسى كه زراعت دنيا را بخواهد، اندكى از آن را به او مى‌دهيم، ولى او را در آخرت هيچ بهره و نصيبى نيست.

و در حديث بسيار مشهور آمده:

حب الدنيا رأس كل خطيئة[٢].

دوستى دنيا ريشه هر لغزش و گناهى است.

٣- ديده دل از خدا برداشتن و ديده سر و دل به غير بستن، غيرى كه در راه او نيست و با او نيست، غيرى كه منشأ شرك، نفاق، ريا، كبر و اسارت است، قرآن كريم مى‌گويد:

[إن الله لا يغفر أن يشرك به و يغفر ما دون ذلك لمن يشاء][٣].

مسلما خدا اين كه به او شرك ورزيده شود نمى‌آمرزد، و غير آن را براى هر كس كه بخواهد مى‌آمرزد.

عبادات ظاهرى و باطنى‌

براى تربيت نفس و تزكيه آن و به عبارت ديگر براى قرار دادن نفس در راه رشد و كمال، لازم است او را با قدرت دو نوع عبادت مهار كرد.

١- عبادت ظاهرى‌ كه عبارت است از: قراردادن اعضاى بدن در چهارچوب‌

[١] - شورى( ٤٢): ٢٠.

[٢] - الكافى: ٢/ ١٣٠، باب ذم الدنيا و...، حديث ١١؛ وسائل الشيعة: ١٦/ ٩، باب ٦١، حديث ٢٠٨٢٤.

[٣] - نساء( ٤): ٤٨.