عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٤٦ - شناختن جهل

[حسبك من الجهل ان تظهر لما علمت الجهل صورة ركبت فى بنى آدم، اقبالها ظلمة وادبارها نور، والعبد متقلب معها كتقلب الظل مع الشمس‌]

شناختن جهل‌

در جلد اول كتاب معناى علم بيان شد كه با مراجعه به آن ضد علم كه جهل است روشن خواهد شد.

علم عبارت است از نورانيت قلب كه از پى زحمت تحصيل در راه خدا به دست مى‌آيد و جهل عبارت است از پوشيده بودن قلب به حجاب‌هاى ظلمانى.

در اين فصل كه اختصاص به بيان جهل داده شده شرح مفصلى را لازم نمى‌بينم و تنها به ترجمه اصل حديث اكتفا مى‌كنم.

جهل مسئله‌اى است كه رو آوردنش به انسان موجب ظلمت و كدورت و دور شدنش موجب نور و معرفت است.

انسان همانند روشنايى و تاريكى و سايه آفتاب كه تابع آفتاب است، هميشه ميان اين دو حالت در تغيير و تحول است، چون علم بيايد روشنايى است و چون جهل آيد تاريكى و حجاب، چون آفتاب كه وقتى بيايد روشنايى به دنبال اوست و چون برود ظلمت و تاريكى مى‌آيد.