عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣١١ - بلا در كلام عرفا

بلا در كلام عرفا

عارف الهى جناب شيخ حسن مصطفوى در توضيح ابتلا مى‌گويد:

بلا جريان‌هاى مخالف و ناگوار است كه در مجرا و مسير زندگى انسان پيش‌آمد مى‌كند و چون سخن در اين مباحث مربوط به سالك راه الهى و مؤمن است قهرا مقصود از بلا آن جريان‌ها و پيش‌آمدهايى مى‌باشد كه در سير و سلوك انسان و در راه روحانى ديده مى‌شود و چون سالك الهى در مسيرى سلوك مى‌كند كه برنامه آن راه از جهت تمايلات و اعمال و افكار و اخلاق بر خلاف روش زندگى مادى است، خواه و ناخواه اختلافى پيدا خواهد شد.

سالك صراط روحانى از دو جهت برخلاف سير مى‌كند: از جهت مقتضيات نفسانى و تمايلات مادى شخصى و از جهت تمايلات مادى ديگران و برنامه زندگى دنيوى ساير مردم.

در مرحله اول: مى‌بايد از پيروى قواى شهوت، غضب، حرص، طمع، جهل، غفلت، خودپرستى، خودنمايى، خودخواهى، هوسرانى، اعمال سوء، بدخواهى، بدبينى و آنچه مربوط به امور نفسانى و دنيوى است پرهيز كند، پس در مسير روحانى اول دشمن و مخالف و بدخواه آدمى از داخل خود او و نفس حيوانى اوست كه پيوسته او را به خواسته‌هاى خود دعوت كرده و سخت با روش و برنامه زندگى روحانى او مخالفت مى‌كند.

آدمى به طبيعت خود مى‌خواهد شهوت‌رانى كند، اعمال زور و ظلم و تجاوز و هوسرانى نمايد و غوطه‌ور در خوابيدن و ساير التذاذات مادى بشود، عنوان و شهرت و اسم و رسم پيدا كند، مال و ملك و ثروت و قدرت ظاهرى داشته باشد، پابند به حدود و قيود و احكام نباشد، پس مخالفت با اين تمايلات و سلوك به‌