عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٩٤ - نسخه شفابخش

[و ننزل من القرآن ما هو شفاء و رحمة للمؤمنين‌][١].

و ما از قرآن آنچه را براى مؤمنان مايه درمان ورحمت است، نازل مى‌كنيم.

اما شفاى خاص الخاص: مربوط به اولياى خاص اوست كه با تمام وجود علاقه دارند به مقام قرب نائل شده و شائبه‌اى از شوائب ماديت گرچه به اندازه خردل باشد در عمق باطن و سر وجودشان نماند كه اين شائبه را گرچه ما مرض ندانيم آنان مرض به حساب مى‌آوردند و اينگونه شفا وسيله‌اش خود حضرت يار است. به گفته حضرت ابراهيم كه در قرآن آمده عنايت كنيد:

[و إذا مرضت فهو يشفين‌][٢].

و هنگامى كه بيمار مى‌شوم، او شفايم مى‌دهد.

خلاصه: شفاى هركس به اندازه درد و ظرفيت اوست كه هر صاحب دردى واجب است در مقام علاج درد خود برآمده و از شفا و رحمت حضرت دوست بهره بجويد.

شفاى گنهكاران در توبه و آراسته شدن به ايمان و عمل صالح و نصيب گرفتن از رحمت اوست.

شفاى مطيعان با اجراى دستورها و روى آوردن به عبادات ظاهريه و باطنيه و خدمت به خلق حق است.

شفاى عارفان به زيادت قربت و پيمودن راه سلوك و حركت در راه عشق و محبت است.

شفاى واجدان در رسيدن به مقام كشف و سپس روى آوردن به منزلگاه شهود

[١] - اسراء( ١٧): ٨٢.

[٢] - شعراء( ٢٦): ٨٠.