عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١١٢ - منشأ فساد

صالحه از انسانند.

اگر حركت قلب، حركت الهى و فعاليت معنوى دل فعاليت انسانى باشد، تمام اعضاى وجود آدمى به متابعت از قلب داراى حركت مثبت و فعاليت صحيح خواهند بود.

مصرع پر مغز «از كوزه همان برون تراود كه در اوست» و مثل پرمعناى «هر كسى آب قلبش را مى‌خورد» نشان دهنده همان واقعيتى است كه در ابتداى روايت بيان شده است.

براى آراستن باطن و پيراستن سر، راهى جز كسب معرفت از طريق معارف الهيه كه در قرآن مجيد و روايات اهل بيت : تجلى دارد نيست.

دقت در حقايق و توجه به معارف باعث تزكيه نفس و نورانيت قلب و در نتيجه:

علت بروز و ظهور اعمال صالحه و اخلاق حسنه است.

[هذا الفساد يتولد من طول الامل والحرص والكبر كما اخبر الله تعالى فى قصة قارون فى قوله: [و لا تبغ الفساد في الأرض إن الله لا يحب المفسدين‌][٢]، وكانت هذه الخصال من صنع قارون واعتقاده‌]

منشأ فساد

امام صادق ٧ در متن روايت مى‌فرمايند كه منشأ فساد سه چيز است، چه فساد در فكر، چه فساد در اخلاق و چه فساد در عمل:

١- آرزوهاى بلند

٢- حرص‌

٣- كبر

چنانچه در قرآن از داستان قارون كه دچار رذايل اخلاقى شد و به هرگونه فساد مبتلا گشت خبر مى‌دهد و سپس به همه سفارش مى‌نمايد تباهكارى و بيدادگرى و تكبر و فساد را دنبال نكنيد و در پى اين امور قدم برنداريد كه خداوند مفسدان را دوست ندارد.

منشأ تمام صفاتى كه در قارون جمع بود و باعث سيه‌روزى و تباهى وى گشت،

[١] - قصص( ٢٨): ٧٧.

[٢] - قصص( ٢٨): ٧٧.