عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٤٢٩

سلام بر تو اى ابا عبدالله! درود خدا بر تو و بر اهل بيتت باشد كه خدا ما و شما را در بهشت گرد هم آورد[١].

١١- سويد بن عمرو: از رجال شريف النسب و داراى معرفت كامل و كرامت جامع بود، او در ميان مردمان به كثرت نماز و آراستگى به زهد مشهور بود، به روز عاشورا از كثرت جراحات در بين كشتگان افتاد و همگان گمان بردند از دنيا رفته، به همين منوال بود تا گاهى كه شنيد امام حسين ٧ شهيد شده، او را تاب نماند كاردى كه در كفش خود پنهان كرده بود بيرون آورده و به زحمت و مشقت شديد، اندكى جهاد كرد تا به شرف شهادت نايل آمد![٢]!

اين چند تن كه خيلى مختصر به احوالات الهى و ملكوتيشان آشنا شديد نمونه‌هايى از آن هفتاد و دو نفر بودند كه در سخت‌ترين روزگار و مشكل‌ترين شرايط، حق حضرت الله را ادا كرده و از فرهنگ الهى با نثار جان دفاع نمودند و درس زهد و صبر و توكل و عبادت و تسليم و كرامت و حريت و اصالت و شرف را به تمام انسان‌هاى روزگار دادند.

آرى، اينان از مصاديق بارز روايت باب عبوديتند، روايتى كه حضرت صادق ٧ در آن روايت به مقامات و حالات عاشقان حقيقى حق اشاره فرموده‌اند.

١٢- ابان بن تغلب: از اهل كوفه و ثقه و جليل القدر و قارى و عالم به وجوه قرائت و دلايل آن بود.

در تفسير قرآن و علم حديث و فقه و لغت سرآمد زمان خويش بود، رجال ابن داود مى‌گويد:

[١] - اللهوف: ١٠٨.

[٢] - اللهوف: ١٠٨؛ بحار الأنوار: ٤٥/ ٢٣، باب ٣٧.