عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٧٨ - مرگ عباد شايسته

٩٩- ميانه روى در خرج كردن.

و هم چنين امور ديگرى كه در قرآن مجيد و روايات پس از ايمان به خدا و روز جزا به عنوان عمل صالح و اخلاق حسنه ذكر شده كه تمام اين‌ها در صورت انجام گرفتنش در دنيا زاد و توشه آخرت و مولد رضاى دوست و به وجود آورنده نعمت‌هاى ابدى بهشت براى انسان است!!

و ضد اين اعمال و حالات، خراب كننده زندگى دنيا و ايجاد مزاحمت براى ديگران و مورث سخت‌ترين عذاب در جهان ديگر براى آلودگان است.

آنان كه آراسته به ايمان و عمل صالح و اخلاق حسنه هستند، همراه با مرگى شيرين و برزخى عاشقانه و قيامتى بسيار عالى هستند.

مرگ عباد شايسته‌

در اين باب به دو آيه از آيات كتاب الهى و چند روايت از مهم‌ترين روايات اين باب كه توضيحى بر آن دو آيه است اشاره مى‌شود.

[يا أيتها النفس المطمئنة\* ارجعي إلى ربك راضية مرضية\* فادخلي في عبادي\* و ادخلي جنتي‌][١].

اى جان آرام گرفته و اطمينان يافته!\* به سوى پروردگارت در حالى كه از او خشنودى و او هم از تو خشنود است، باز گرد.\* پس در ميان بندگانم در آى و در بهشتم وارد شو.

سدير صيرفى مى‌گويد:

به حضرت صادق ٧ عرضه داشتم: آيا مؤمن نسبت به جان دادنش ناراحت‌

[١] - فجر( ٨٩): ٢٧- ٣٠.