عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٦٨ - توبه در روايات

سبب اعمالشان به بهشت بروند، پس آزادشدگان حضرت الله از آتش جهنم كجايند؟!

عن معاوية بن وهب قال: سمعت ابا عبدالله ٧ يقول: اذا تاب العبد توبة نصوحا احبه الله فستر عليه فى الدنيا والآخرة. فقلت: وكيف يستر عليه: قال:

ينسى ملكيه ما كتبا عليه من الذنوب ويوحى الى جوارحه: اكتمى عليه ذنوبه ويوحى الى بقاع الارض اكتمى ما كان يعمل عليك من الذنوب فيلقى الله حين يلقاه وليس شى‌ء يشهد عليه بشى‌ء من الذنوب‌[١].

معاويه بن وهب مى‌گويد: از حضرت صادق ٧ شنيدم مى‌فرمود: به هنگامى كه عبد توبه خالص كند توبه‌اى كه بر آن استقامت ورزد، محبوب خدا مى‌شود و در دنيا و آخرت در پوشش حضرت حق قرار مى‌گيرد، عرضه داشتم: اين پوشش چگونه است؟ فرمود: دو ملك نويسنده، گناه را از گناه بنده‌اش فراموشى مى‌دهد و به جوارحش فرمان مى‌دهد معاصى بنده‌ام را كتمان كنيد و به زمين‌هايى كه در آن‌ها معصيت كرده وحى مى‌كند: گناهان بنده‌ام را بپوشان، پس وارد قيامت مى‌شود، در حالى كه شاهدى ندارد بر گناهانش شهادت دهد!!

عن ابى عبيدة الحذاء قال: سمعت ابا جعفر ٧ يقول: ان الله تعالى اشد فرحا بتوبة عبده من رجل اضل راحلته وزاده فى ليلة ظلماء فوجدها فالله اشد فرحا بتوبة عبده من ذلك الرجل براحلته حين وجدها[٢].

[١] - الكافى: ٢/ ٤٣٠، باب التوبة، حديث ١؛ وسائل الشيعة: ١٦/ ٧١، باب ٨٦، حديث ٢١٠٠٩.

[٢] - الكافى: ٢/ ٤٣٥، باب التوبة، حديث ٨؛ بحار الأنوار: ٦/ ٤٠، باب ٢٠، حديث ٧٣.