عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٨١ - مرگ عباد شايسته

دم از عشق حق مى‌زنند ولى در عمل استقامت ندارند، وقتى در برابر طوفان شهوات قرار مى‌گيرند با ايمان وداع كرده و در عمل مشرك مى‌شوند و هنگامى كه منافعشان به خطر مى‌افتد همان ايمان مختصر را از دست مى‌دهند.

حضرت على ٧ در يكى از سخنرانى‌هايش پس از تلاوت اين آيه فرمود: شما گفتيد پروردگار ما الله است، اكنون بر سر اين سخن پايمردى كنيد، برانجام دستورهاى كتاب او و در راهى كه فرمان داده و در طريق پرستش شايسته او استقامت به خرج دهيد، از دايره فرمانش خارج نشويد و در آيين او بدعت مگذاريد و هرگز با آن مخالفت نكنيد[١].

رسول خدا ٦ فرمود: گروهى اين سخن را گفتند. سپس اكثر آن‌ها كافر شدند، اما كسى كه اين سخن را بگويد: «ربنا الله» و هم چنان به آن تداوم دهد تا مرگش فرا رسد او از كسانى است كه بر آن استقامت كرده است.

از حضرت رضا ٧ تفسير استقامت را پرسيدند فرمود:

همان روشى است كه شما شيعيان حقيقى داريد.

در حقيقت به معناى پذيرش رهبرى ائمه اهل بيت : است كه ضامن بقاى خط توحيد و روش اصيل اسلام و ادامه عمل صالح است.

آرى، كار انسان به جايى مى‌رسد كه در پرتو ايمان و استقامت فرشتگان بر او نازل مى‌شوند و پيام الهى را كه سراسر لطف و مرحمت است به او اعلام مى‌دارند[٢].

اعلام به اين كه نترسيد و محزون نباشيد، اعلام به اين كه بهشت وعده داده شده براى شماست، خبر به اين كه ما ملايكه در دنيا و آخرت يار و مددكار شماييم،

[١] - نهج البلاغة: خطبه ١٧٦؛ بحار الأنوار: ٦٨/ ١٩٠، باب ٦٤، حديث ٥٦.

[٢] - بحار الأنوار: ٦/ ١٤٨، باب ٦.