عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٠٧ - ابتلا و آزمايش

آزمايش نكند، بلكه بايد بخواهند راه موفقيت در امتحان را پيش پاى آنان بگذارد.

انسان بايد هر امرى از امور كه از جانب حق برايش مقرر مى‌گردد امتحان و آزمايش بداند و سعى كند براساس احوالات الهى درون و هماهنگ با رهنمودهاى الهى در قرآن و هدايت انبيا و امامان : در اخبار از عهده آزمايش و امتحان برآيد تا از شقاوت و بدبختى دور شده و به سعادت ابدى و لذت سرمدى برسد.

از آنجا كه در جلد ششم اين كتاب رؤوس و امهات مسائل ابتلا و آزمايش ذكر شده است، در اينجا تنها به ترجمه اصل روايت اكتفا مى‌شود.

ابتلا و آزمايش و گرفتارى‌هايى كه از جانب دوست مى‌رسد براى مؤمن زينت و براى اهل عقل و تدبر كرامت است؛ زيرا دچارشدن به آزمايش همراه با صبر و ثبات وسيله محكم شدن ايمان و نورانى شدن باطن اوست.

اشرف موجودات فرمود: ما انبيا از لحاظ آزمايش و ابتلا شديدترين مردميم و سپس نزديك‌تر به ما از اين جهت مردم مؤمن و به همين ترتيب...

كسى كه در سايه توجه و مراقبت حق طعم ابتلا را چشيد، هر آينه لذت و خوشى او بيش از آن افرادى است كه متنعم به لذات مادى‌اند و نحوه لذت آنان در برخورد به آزمايش به صورتى است كه هميشه به رسيدن ابتلا علاقه‌مندند و مشتاق برخورد به آزمايشند.

آرى، در سايه ابتلائات الهى و سختى‌ها انوار نعمت و رحمت فروزان است و برعكس در كنار انوار نعمت و وسعت مادى آتش‌هاى ابتلا قرار داده شده و در اين دو مرحله بسيار كم هستند آنان كه نجات يافته و به نتيجه دلخواه رسيده‌اند.