عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٤٦ - سوء ظن در روايات

نياوردند؟ و چون شاهدان را نياوردند، پس خود آنان نزد خدا محكوم به دروغگويى‌اند؛\* و اگر فضل و رحمت خدا در دنيا و آخرت بر شما نبود، به يقين به خاطر آن تهمت بزرگى كه در آن وارد شديد، عذابى بزرگ به شما مى‌رسيد.\* چون [كه آن تهمت بزرگ را] زبان به زبان از يكديگر مى‌گرفتيد و با دهان‌هايتان چيزى مى‌گفتيد كه هيچ معرفت و شناختى به آن نداشتيد و آن را [عملى‌] ناچيز و سبك مى‌پنداشتيد و در حالى كه نزد خدا بزرگ بود.

[يا أيها الذين آمنوا اجتنبوا كثيرا من الظن إن بعض الظن إثم و لا تجسسوا][١].

اى اهل ايمان! از بسيارى از گمان ها [در حق مردم‌] بپرهيزيد؛ زيرا برخى از گمان ها گناه است، و [در امورى كه مردم پنهان ماندنش را خواهانند] تفحص و پى‌جويى نكنيد.

سوء ظن در روايات‌

عن الصادق ٧: البهتان على البرى اثقل من الجبال الراسيات‌[٢].

امام صادق ٧ مى‌فرمايد: تهمت زدن بر پاك دامن، از كوه‌هاى سر به فلك كشيده بارش در پيشگاه خدا سنگين‌تر است!!

حضرت على ٧ فرمود:

مؤمن با برادر مؤمنش حيله نمى‌كند و به خيانت نمى‌نمايد و وى را سركوب‌

[١] - حجرات( ٤٩): ١٢.

[٢] - الأمالى، شيخ صدوق: ٢٤٤، المجلس الثالث والأربعون، حديث ١؛ بحار الأنوار: ٧٢/ ١٩٤، باب ٦٢، حديث ٣.