عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٥٩ - مؤمن آل فرعون و تفويض امور به حق

[و أفوض أمري إلى الله إن الله بصير بالعباد][١].

و من كارم را به خدا وامى‌گذارم؛ زيرا خدا به بندگان بيناست.

به همين دليل نه از تهديدهاى شما مى‌ترسم و نه كثرت و قدرت شما و تنهايى من مرا به وحشت مى‌افكند، چرا كه سر تا پا خود را به كسى سپرده‌ام كه قدرتش بى‌انتهاست و از حال بندگانش به خوبى آگاه است.

اين تعبير ضمنا دعاى مؤدبانه‌اى بود از اين مرد با ايمان كه در چنگال قومى زورمند و بى‌رحم گرفتار بود، تقاضايى بود از پيشگاه پروردگار كه در اين شرايط او را در كنف حمايت خويش قرار دهد.

خداوند مهربان هم اين بنده مؤمن مجاهد را تنها نگذاشت و چنانچه در قرآن مجيد مى‌خوانيم خداوند او را از نقشه‌هاى شوم و سوء آن‌ها حفظ فرمود.

[فوقاه الله سيئات ما مكروا و حاق بآل فرعون سوء العذاب‌][٢].

پس خدا او را از آسيب‌هاى آنچه بر ضد او نيرنگ مى‌زدند، نگه داشت و عذاب سختى فرعونيان را احاطه كرد.

تعبير «سيئات ما مكروا» نشان مى‌دهد كه اجمالا توطئه‌هاى مختلف بر ضد او چيدند اما اين توطئه‌ها چه بود؟ قرآن سربسته بيان كرده است، طبعا انواع مجازاتها و شكنجه‌ها و سرانجام قتل و اعدام بوده است، اما لطف الهى همه آن‌ها را خنثى كرد[٣].

در «مجمع البيان» آمده كه:

[١] - مؤمن( ٤٠): ٤٤.

[٢] - مؤمن( ٤٠): ٤٥.

[٣] - تفسير نمونه: ٢٠/ ١١٠( ذيل آيات ٤٤ و ٤٥ سوره مؤمن).