ترجمه خصال شيخ صدوق - مدرس گيلاني، مرتضي - الصفحة ٢٤٦ - (١٠٤٢) امير المؤمنين(ع) در مجلسى چهار صد سخن سودمند براى دين و دنياى مردم گفت

مزنيد چون كه مرده در حكم محرم است، به بستگان خويش دستور دهيد كه مردگان را به نيكى ياد كنند و نام برند، فاطمه چون پدر وى از جهان درگذشت زنان بنى هاشم بر او ناله و زارى مى‌كردند ايشان را گفت: زارى و مويه را كنار گذاريد و بر وى دعا كنيد، مردگان را ديدار كنيد كه به زيارت شما خشنود گردند، دعاى فرزند بر گور پدر و مادر روا گردد، مسلمان براى مسلمان چون آينه است هر گاه از برادر مؤمن خويش ناشايستى ديديد بر او تك مياوريد بلكه او را رهنمايى كنيد از اختلاف دورى كنيد تا پريشان مگرديد راستكار باشيد تا بهره‌مند گرديد. چون با چهار پا سفر كنيد در هر منزل اول آب و علف به وى دهيد هيچ گاه به روى چهار پايان مزنيد چون آنها ياد خدا مى‌كنند. هر مسافرى گمراه شد يا بيمناك گرديد بانگ كند:

يا صالح اغثنى‌

. چون يكى از برادران پريان شما صالح نام است و در گردش براى شما هر گاه آواز شما را شنود پاسخ دهد و گمراه را رهنمون باشد و چهارپاى گريزان را نگاهدارد.

هر كه در بيابان از درنده بر خويش يا گوسفند خود بيمناك باشد خطى به گرد آنها فرا كشد و بگويد:

خدايا اى پروردگار دانيال و چاه و خداى هر درنده مرا و گوسفندان مرا نگاهدارى كن، هر كه از كژدم ترسد اين آيات را فرو خواند: سَلامٌ عَلى‌ نُوحٍ فِي الْعالَمِينَ إِنَّا كَذلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ إِنَّهُ مِنْ عِبادِنَا الْمُؤْمِنِينَ‌.

آنكه از غرق ترسد بگويد:

بِسْمِ اللَّهِ مَجْراها وَ مُرْساها إِنَّ رَبِّي لَغَفُورٌ رَحِيمٌ‌. باسم اللَّه الملك القوى‌ وَ ما قَدَرُوا اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ وَ الْأَرْضُ جَمِيعاً قَبْضَتُهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَ السَّماواتُ مَطْوِيَّاتٌ بِيَمِينِهِ سُبْحانَهُ وَ تَعالى‌ عَمَّا يُشْرِكُونَ‌

، روز هفتم براى فرزندان خود عقيقه كنيد و سر ايشان را كه تراشيديد هم وزن موى آنان سيم به مسلمانى صدقه دهيد.

پيامبر ٦ نيز با حسن و حسين ٧ و ديگر فرزندان خويش چنين كرد، هر گاه چيزى به دست گدايى داديد از او بخواهيد كه براى شما دعا كند كه مستجاب گردد و گر چه دعاى وى براى او برآورده نگردد زيرا دروغ مى‌گويند. با دستى كه به وى چيزى داديد آن را ببوسيد زيرا صدقه چون پيش از آنكه به دست او رسد به خدا مى‌رسد در قرآن گفته:

بدانيد كه خدا توبه بندگان خويش را مى‌پذيرد و صدقه ايشان را مى‌ستاند. شبانه صدقه دادن خشم خداى را دور كند سخن خويش را از كردار خود دانيد جز در نيكى در چيزى سخن اندك گوييد از داده خدا بخشش كنيد چون بخشش‌كننده مانند مجاهد در راه خدايست، هر كه يقين دارد كه خدا پاداش دهد بخشش كند و آنكه يقين ندارد تنگ چشمى ورزد. آنكه يقين دارد سپس شك كند بر يقين خويش استوار باشد، شك نتواند يقين را تباه سازد.