حارث بن المغيرة النضرى- مكنى به ابى على شيخ طوسى وى را از اصحاب امام محمد باقر و امام جعفر بن محمد گفته. نجاشى وى را نيز از اصحاب باقر و جعفر و موسى نوشته و او را به ثقة ثقة تأكيد كرده است، صدوق در خصال در بابى از وى روايت كرده است ظاهرا در حدود ١٦٠ هجرى زنده بود.

حذيفة بن اليمان العبسى- وى حذيفه فرزند حسيل مشهور به يمان است چون با اهل يمن پيمان بسته بود، او از اصحاب رسول است. از طرف عمر بن- الخطاب فرمان‌دار مدائن بود، به سال ٣٦ هجرى در مدائن درگذشت و همان‌جا به خاك رفت. وى از طرفداران على بود. صدوق در خصال در بابى وى را نام برده است. در كتب رجال شيعه وى را ثقه نوشته‌اند.

حجر بن عدى الكندى- معروف به حجر الخير وى و برادرش هانى از اصحاب رسول اكرم بودند و از طرفداران على، در سال ٥١ هجرى معاويه وى را كشت.

عائشه از معاويه پرسيد چرا حجر را كشتى؟ در جواب گفت: اى ام المؤمنين صلاح امت را در كشتن وى ديدم. تنقيح المقال در حق وى گفته: ثقه است.

الحسن بن على بن عثمان- چنين كسى را در كتب رجال نديدم شايد حسن بن على بن ابى عثمان باشد.

در تنقيح المقال در حق وى گفته: ضعيف.

الحسن بن موسى الخشاب- شيخ طوسى وى را از اصحاب امام حسن عسكرى گفته: نجاشى در حق وى گفته: از وجوه اصحاب ماست و او را مصنفاتى‌ست از آن‌جمله كتاب الرد على الواقفة و كتاب النوادر و كتاب الحج و كتاب الانبياء مؤلف حاوى وى را از حسان شمرده. مؤلف تنقيح نيز او را حسن گفته.

الحسن بن محبوب- صدوق در خصال در باب دوم وى را الحسن بن محبوب گفته وى ظاهرا همان حسن بن محبوب السراد است. شيخ طوسى وى را از اصحاب امام موسى كاظم نوشته و او را از موالى و ثقة دانسته و گاهى از اصحاب امام على بن موسى الرضا و كنيه‌اش ابو على‌ست.

الحسن بن على بن ابى طالب- وى امام دوم شيعه است، مادرش فاطمه دخت رسول اكرم. ميلادش به سال دوم هجريست وفاتش به سال ٥٠ در مدينه در همانجا به خاك رفت. نزد شيعه وى معصوم است.

فرزندانش از اين‌قرارند: زيد بن الحسن و خواهران وى ام الحسن و ام الحسين و مادر اين سه تن ام بشير دختر ابى مسعود عقبه خزرجى‌ست. حسن بن حسن يا حسن مثنى كه مادر او خوله دختر منظور فزاريه است عمر بن الحسن و دو برادر اعيانى وى قاسم بن- الحسن و عبد اللّه بن الحسن كه مادر ايشان ام ولد است، عبد الرحمان بن الحسن كه مادر وى نيز ام الولد است، حسين بن الحسن ملقب به اثرم و طلحة بن الحسن و فاطمة بنت الحسن كه مادر اين هرسه ام اسحاق دختر طلحة بن عبيد اللّه تيمى‌ست، ام عبد اللّه بنت الحسن و فاطمه بنت الحسن و ام سلمه بنت الحسن و رقيه بنت الحسن كه هريك را مادرى‌ست. برخى چنين نوشته‌اند: يعنى باقى را: على اكبر، على اصغر، جعفر، عبد اللّه اكبر، احمد، اسماعيل، يعقوب، عقيل، محمد اكبر، محمد اصغر، حمزه، ابو بكر، سكينه، ام الخير، ام عبد الرحمان، رمله.

الحسن بن عبد اللّه سعيد العسكرى- صدوق در خصال در باب دوم از وى نقل حديث كرده است، از وى چيزى معلوم نشد.