ترجمه خصال شيخ صدوق - مدرس گيلاني، مرتضي - الصفحة ٢٦٦ - (١٠٤٢) امير المؤمنين(ع) در مجلسى چهار صد سخن سودمند براى دين و دنياى مردم گفت

ترجمه (١٠٥٦) هر گاه پليدى از تو جدا گردد بگو خدا آنچه را بد است از من دور سازد هر گاه از گرمابه بيرون شدى و برادر دينى تو به تو گويد: گرمابه بر تو خرم باد، در جواب بگوى: دل آسوده باشيد. هر گاه برادر تو گويد «درود خدا بر تو باد» در پاسخ وى گوى «براى تو درود خدا باد و به جاودانت فرود آرد». درگذر مشاش و مرين، درخواست پس از ستايش است، اول خداى را ستايش كن آنگاه نياز خود را خواه خواهان نبايد خواهش نامشروع و غير ممكن را خواسته باشد. هر گاه كسى را به پسرى شاد باش گويى، بگوى: خدا اين بخشش را به تو خجسته كناد و او را به برنايى رساناد و نيكى وى را به تو روزى گرداناد هر گاه برادر دينى تو از مكه بازگشت ميان دو ديده او را ببوس و دهان وى را كه با آن حجر الاسود را بوسيده چون كه پيامبر آن را بوسيده و ديده را ببوس كه كعبه را با آن ديده و بگوى خدا حج ترا قبول كناد و اين آخرين حج تو مباد. از فرومايگان بپرهيزيد كه از خدا نترسند و كشندگان پيامبران در ايشان‌اند و دشمنان ما اينان‌اند. از توجه خدا بود كه ما را برگزيد و براى ما پيروانى گردانيد تا ما را يارى كنند و در شادى و اندوه با ما انباز باشند.

پيروان ما كه آلوده به گناهى گردند از جهان در نگذرند تا به گرفتارى دچار گردند كه كفاره آن بزه باشد ممكن آن گرفتارى در خواسته وى باشد يا در فرزند يا در جان وى تا خداى را پاك ديدار كند. هر گاه از آن اندكى مانده باشد جان وى را به سختى گيرند. پيرو ما دوست و شهيد از جهان درگذرد چون پيشوايى ما را پذيرفته و در يارى ما دوستى كرده و دشمنان ما دشمن چنان كه قرآن گفته: آنان كه به خدا و پيامبر وى ايمان آورند ايشان از صديقان و شهيدان‌اند و از خدا پاداش خويش بيابند. بنى اسرائيل هفتاد و دو تيره شدند دور نيست كه اين ملت نيز هفتاد و سه دسته گردد تنها فرقه‌يى از ايشان بهشتى‌ست. هر كه راز ما را فاش سازد خدا وى را شكنجه سازد. فرزندان خود را هفتم روز ولادت ختنه كنيد و از سرما و گرما انديشه‌مند مگرديد عمل‌