- جابر پور عبد اللَّه گفته: پيامبر گفته: من از همه به آدم مانندتر هستم و ابراهيم از همه مردم به من در صورت و سيرت مانندتر است. خدا از زير عرش خويش مرا به ده نام ناميد و چگونگى مرا نشان داد و بر زبان هر پيامبرى كه به گروه مردم مى‌فرستاد، مژده آمدن مرا داده، در تورات نام مرا بياورده و آوازه مرا در ميان پيروان تورات و انجيل گسترده گردانيد، نامه خويش را به من فرا آموخت و مرا به آسمان خود برد و از نامهاى خويشتن براى من نامى برگرفته بنهاد، او را نام محمود است، و مرا محمد خواند، و در بهترين سده‌ها مرا براى پيروان خويش برانگيخت، مرا در تورات احيد ناميده و آن از توحيد و يگانگى‌ست، به توحيد خدا، تن پيروان مرا به دوزخ حرام ساخته.

مرا در انجيل احمد ناميده، من در ميان آسمانيان محمود هستم و پيروان مرا حامدان گفته، نام مرا در زبور ماح شمرده. خدا به ميانجى من بت‌پرستى را از روى زمين براندازد و مرا در قرآن محمد خوانده من در روز رستاخيز در فصل داورى محمود خوانده شدم. جز من كسى شفاعت نكند در روز رستاخيز مرا حاشر ناميده است، همه مردمان بواسطه من برانگيخته گردند. مرا در محل موقف ناميده است. من مردمان را نزد خدا به پاى دارم، مرا عاقب ناميده، من آخرين همه پيامبران هستم، پس از من پيامبرى نيايد. مرا پيامبر آمرزش و پيامبر توبه و پيامبر جنگجوى ساخته و مقتفى خوانده كه در پس همه پيامبران آمدم و من قيم و كامل و جامع هشتم، خداى من بر من منت نهاد و گفت: اى محمد آمرزش من بر تو باد، هر پيامبرى را به زبان پيروان وى فرستادم، اما ترا به همه مردمان جهان از سرخ و سياه بفرستادم و با بيمى و رعبى كه كسى را بدان يارى نكردم ترا مددكارى كردم.

غنيمت كه قبل از تو بر كسى حلال نكرده بودم بر تو حلال كردم و گنجى از گنجهاى عرش خود را كه فاتحة الكتاب و خاتمه سوره بقره است به تو و پيروان تو دادم و نام ترا با نام خود نزديك ساختم، كسى از پيروان تو نام مرا نبرد جز آنكه نام ترا با نام من ياد كند. اى محمد شاد زيند و شادزى پيروان تو. امام محمد باقر گفته: پيامبر خدا ده نام دارد كه پنج از آنها در قرآن كريم آمده است و پنج از آنها در آن نيست. اما آن پنج كه در قرآن است: محمد، احمد، عبد اللَّه، ياسين، نون است. و آن پنج كه در آن نيست: فاتح، خاتم، كافى و مقفى و حاشر است.