امام از سوى روح القدس يارى مى‌شود و ميان وى و خدا ستونى از نور است كه كارهاى بندگان خدا را در آن مى‌بيند و هر چه نياز دارد در آن بيابد از راهى كه بدان آگاهى دارد. امام صادق گفته: هر گاه آن بازگردد دانا شويم و هر گاه بسته شود نادانيم امام زاييده مى‌شود و فرزند پيدا مى‌كند و تندرست مى‌باشد و بيمار مى‌گردد، مى‌خورد و مى‌آشامد، بول مى‌كند و تغوط مى‌كند، اندوهناك مى‌گردد و مى‌خندد و مى‌گريد، مى‌ميرد و به خاك دفن مى‌شود و زيارت مى‌شود اين حالات وى دانسته شده. نشانه امام دو چيز است: دانش وى و تأثير دعاى وى هر گاه از آينده گزارش مى‌دهد از پيامبر بدو رسيده و پيامبر نيز از خدا به واسطه فرخ سروش دريافته يازده تن پيشوايانى كه پس از پيامبر بودند كشته شدند، برخى از ايشان با شمشير كشته شدند مانند على و حسين و ديگران همه با زهر كشته شدند و كشتن آنان از روى حقيقت شد نه چنان كه غلات و مفوضه گفته‌اند. زيرا آنان مى‌گويند كشته شدن ايشان از روى حقيقت نبود بلكه كار ايشان بر مردمان مشتبه شد. و اين غلات و مفوضه دروغ مى‌گويند.

كار هيچ كدام از پيامبران و پيشوايان خدا بر مردمان پوشيده نبود مگر عيسى بن مريم چون كه او از زمين به آسمان زنده رفت و در ميان آسمان و زمين درگذشت آنگاه تن وى به آسمان برده شد و جان وى بازگرديد. چنان كه در قرآن گفته: «اى عيسى من ترا مى‌ميرانم و بسوى خويش بالا مى‌آورم» و باز گفته:

«من تا در ميان ايشان بودم بر ايشان گواه بودم و چون مرا ميرانيدى تو خود ديده‌بان ايشان بودى و تو بر هر كارى گواه هستى»، آنان كه در كار پيشوايان زياده روى مى‌كنند مى‌گويند چنان كه رواست كار كشته شدن عيسى بر مردم مشتبه گردد روا باشد كه كار پيشوايان نيز مشتبه گردد. جواب اين ست كه نبايد پيشوايان را به عيسى قياس گرفت. زيرا عيسى بدون پدر زاييده شد. و پيشوايان پدر داشتند. به همه حال اين غلات جرات آشكارا گفتن. اعتقادات خود را ندارند. هر گاه همه پيامبران و پيشوايان از پدر و مادر زاييده شوند تنها عيسى از ميان آنان بدون پدر زاييده شده رواست كه فقط كار كشته شدن وى مشتبه شده نه كار پيامبران و پيشوايان، تنها وى بى‌پدر زاييده شده نه ديگران. اين بدون پدرى وى را خدا نشانه توانايى خويش خواسته بود كه به هر چيزى قادر است.