اخلاق اسلامى مبانى و مفاهيم - عليزاده، مهدى - الصفحة ٩٧ - ٢ امنيت مالى
اين دست پديدهها به ناهنجارىهاى اخلاقى متعدد و اثرگذارى برمىخوريم؛ مانند خشم و تندخويى، كينهتوزى، تنفر و تعصب، سنگدلى، حسادت و سعايت، بدزبانى و بىحرمتى. بسيارى از قتلهاى ناگهانى با يك بىحرمتى و بدزبانى آغاز مىشود و بسيارى از انتقامجويىها بهدليل كينهتوزى و لجاجت و تعصب روى مىدهد و جنايتهاى سنجيده و با برنامه نيز معمولًا از سر سنگدلى و تنفر عميق به وقوع مىپيوندد.
رحم و دلسوزى، بخشش، خويشتندارى، صبر و بردبارى، دورى از تعصب و نفرت، رعايت حرمت افراد و رعايت ادب كلام و فضايلى از اين دست بزرگترين تضمينهايىاند كه امنيت جاني افراد جامعه را به بهترين شكل تأمين خواهد كرد.
٢. امنيت مالى
امنيت اقتصادى از شرايط اصلى استمرار حيات اجتماعى و سلامت و پويايى جامعه است. از آسيبهاى تهديدكننده اين شاخص مىتوان بدين موارد اشاره كرد: دزدى، ارتشا، كلاهبردارى و تقلب، رباخوارى، پولشويى، احتكار، كمفروشى و گرانفروشى.
در واكاوى ريشههاى اخلاقي اين پديدهها با ناهنجارىهايى اخلاقي روبهرو مىشويم؛ ازقبيل مالپرستى، حرص، دنيادوستى، بىتقوايى، ضعف توكل، ناشكرى، خودخواهى، نبودِ احساس مسئوليت در برابر ديگران و آرزوهاى دراز.
هيچگاه انسان مؤمن و خودساخته اسير حب مال و پولپرستى نمىشود. كاسباني كه ايمان محكمي دارند و از توكلي سترگ برخوردارند، همواره در آرامش خاطرند و مىدانندكه خداى مهربان نيازهاى ايشان را ناديده نمىگيرد. اينان با اعتقاد به بركت كسب و كار- كه عاملى معنوى است- هرگز كمفروشى، گرانفروشى و احتكار نمىكنند و از سويى نيز معتقدند چهره باطنى و حقيقت خوردن مال يتيم، چيزى جز آتش فروبردن نيست.[١] و رباخوارى اعلام جنگ به خدا و رسول است[٢] و رشوهگيرنده و رشوهدهنده نيز هر دو
[١] -« إِنَّ الَّذِينَ يَأْكلُونَ أَمْوَالَ الْيَتَامَي ظُلْمًا إِنَّمَا يَأْكلُونَ فِي بُطُونِهمْ نَاراً؛ در حقيقتكسانيكه اموال يتيمان را به ستم ميخورند، جز اين نيست كه آتشي در شكم خود فروميبرند.»( نساء( ٤): ١٠.)
[٢] -« يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللهَ وَذَرُوا مَا بَقِيَ مِنْ الرِّبَا إِنْ كنتُمْ مُؤْمِنِينَ^ فَإِنْ لَمْ تَفْعَلُوا فَأْذَنُوا بحَرْبٍ مِنْ اللهِ وَرَسُولِهِ؛ ايكسانيكه ايمان آوردهايد! از خدا پروا كنيد و اگر مؤمنيد، آنچه از ربا باقى مانده است، واگذاريد و اگر[ چنين] نكرديد، بدانيد به جنگ با خدا و فرستاده وى برخاستهايد.»( بقره( ٢): ٢٧٨ و ٢٧٩.)