اخلاق اسلامى مبانى و مفاهيم - عليزاده، مهدى - الصفحة ١٢٩ - الف) خودآگاهى

اهداف‌

از دانشجو انتظار مى‌رود پس از فراگيرى اين فصل:

١. خودشناسى را راه رسيدن به كمال و زمينه خداشناسى بداند.

٢. با راه‌هاى خودشناسى آشنا شود و آثار و پيامدهاى آن را دريابد.

٣. موانع خودآگاهى را كه همان موانع رسيدن به كمال است، بازشناسد.

٤. راه‌هاى مديريت نفس را فراگيرد.

٥. آثار و فوايد قناعت، مضرات زياده‌خواهى و موانع رسيدن به فضيلت قناعت را دريابد.

٦. با فضيلت تقوا و عناصر و اقسام آن آشنا شود.

الف) خودآگاهى‌

براى موجودي كه فطرتاً داراى حب ذات است و خود را دوست مى‌دارد، كاملًا طبيعى است كه به خود پردازد و درصدد شناختن كمالات خويش و راه رسيدن به آنها برآيد. بنابراين درك ضرورت خودشناسى به دليل پيچيده نيازى ندارد، بلكه غفلت از اين حقيقت امرى غيرطبيعى و انحراف‌آميز است كه بايد علت آن جستجو شود و راه سلامت و نجات از آن شناخته گردد.

بدان كه كليد معرفت خداى عزوجل معرفت نفس خويش است و براى اين گفته‌اند: «من عرف نفسه فقد عرف ربه‌.» درجمله هيچ‌چيز به تو از تو نزديك‌تر نيست. چون خود را نشناسى، ديگرى را چون شناسى؟ و همانا گويى من خويشتن راه مى‌شناسم، [اما] چنين شناختن، كليد معرفت حق را نشايد، كه ستور از خويشتن‌ همين شناسد كه