مطالعات نشان داده كه ازدواج‌هاى بين افراد متدين، رضايت‌بخش‌تر است و كمتر در معرض طلاق قرار مى‌گيرد. وقتي كه اعضاى خانواده، بيمار يا مصيبت‌زده مى‌شوند، اعضاى ديگر خانواده از آنان حمايت عاطفى و مراقبت دارند. خانواده‌هاى متدين ارزش‌هاى دينى را به فرزندان تلقين مى‌كنند و بر تعهدات و رشد شخصيت- از جمله احترام به والدين- تأكيد مى‌نمايند. اين ارزش‌ها علاقه فرزندان را به كمك كردن به والدين سالمند يا خواهر و برادر خود افزايش مى‌دهد. معنويت و عقايد دينى مشوق يك عشق سالم و متوازن به خدا، خود و ديگران است.[١]

الف) آرامش‌

آرامش نقطه مقابل اضطراب و پريشانى و به معناى رهايى از هراس و نگرانى و برخوردارى از احساس امنيت است. آرامش دو صورت دارد: يكى مذموم و ديگرى ممدوح. آرامش مذموم حاصل اطمينان به امورى ناپايدار است كه خيلى زود زوال مى‌يابد و جاى خود را به پريشانى و ناامنى مى‌دهد. اما آرامش ممدوح آراميدگى بى‌كرانى است كه با آراستگى به اخلاق نيكو و پيوند با سرچشمه خوبى‌ها به‌دست مى‌آيد. از اين‌رو بايد بدانيم چگونه اخلاق درپى آورنده آرامش است.

كسي كه در مكتب ايمان پرورش يافته، از ناملايمات زندگى، آشفته احوال و پريشان نمى‌گردد، بلكه همه آفرينش را تحت اختيار خدا مى‌بيند و همه ناگوارى‌ها را بسته به تدبير و اراده او مى‌شناسد و چون حكيم داناى توانا اين‌گونه خواسته، او نيز راضى است. كودكي كه پدر و مادر خود را در برنامه‌ريزى و تصميم‌گيرى آگاه و بصير يافته باشد، هيچ‌گاه از آنان ناخرسند و گلايه‌مند نيست. به همينسان، كسي كه خدا را كارگردان هستى مى‌شناسد، هيچ‌گاه بدو اعتراض نمى‌كند.[٢] انسان مؤمن همه آفرينش را از آن جهت كه فعل خداست، زيبا مى‌بيند و در همه احوال آسوده و آرام است. زينب كبرى (س) پس از حادثه خونبار كربلا

[١] - بنگريد به: هارولدجورج كونيگ، آيا دين براى سلامتى شما سودمند است؟، ص ٩٠- ٦٧.

[٢] - تسبيح پروردگار نيز به همين معناست؛ يعنى خدا را از هر عيب و ايراد و انتقاد و كاستى پاك دانستن و اعتراضى بدو نداشتن.