مصونيت قرآن از تحريف - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٢٢٠ - دسته سوم روايتهايى است كه در آن لفظ«تحريف» آمده
تضييع حدود قرآن و تبتير آن، بهمعناى كنار گذاشتن و عمل نكردن به دستوراتش مىباشد، چنانكه منظور از تحريف نيز آن است كه قرآن در جايگاه مخصوصش قرار نگيرد و نقش اصلى آن در زندگى، ناديده انگاشته شود، چون واژه تحريف از ريشه «حرف» بهمعناى كنار و اطراف گرفته شده است.
در خود اين روايات نيز نشانه خوبى بر اراده اين معنا به چشم مىخورد و آن اينكه تحريف قرآن در كنار ويران ساختن كعبه و تعطيل مساجد نهاده شده و پيداست كه معناى حقيقى آن، منظور نيست، بلكه مقصود نبودن حاجيانى است كه قصدشان خالص براى خدا باشد و همچنين خالى بودن مساجد از اهل يقين در پرستش خداست.
با اين همه، محدث نورى اصرار مىورزد كه منظور از واژه «تحريف» در اين روايات، تحريف اصطلاحى (تحريف لفظى) است، مىگويد: «روايات باب (كه بهعنوان دلايل تحريف كتاب گردآورى كرده) كافى است و ما را از هر دليل ديگرى بىنياز مىكند، چرا كه هم سندشان درست و هم دلالتشان گوياست. اما سند كه واضح است، چون در ميان آنها هم سند صحيح[١] وجود دارد و هم موثق[٢] با اينكه بيشتر آن روايات در كتابهاى معتبر نقل شده است به علاوه، اين روايات- از نظر معنا و مفهوم- متواتر[٣] مىباشند و شك در آن وسواس است كه بايد از آن به خدا پناه برد.
مفاد روايات نيز همينطور واضح است بويژه رواياتى كه واژههاى «سقط»،
[١] . صحيح، خبرى است كه سلسله سند، توسط رجالى موثق و امامى مذهب به معصوم متصل گردد( شانهچى، دراية الحديث، ص ٣٩). م.
[٢] . موثق، خبرى است كه نسبت به كليّه افراد سلسله سند در كتب رجال شيعه تصريح به وثاقت شده باشد، اگرچه بعضى از افراد زنجيره حديث، غير امامى باشند( همان، ص ٤٤ و ٤٥). م.
[٣] . متواتر معنوى آن است كه مضمون چند حديث يكى، ولى قالب الفاظ آنها متفاوت باشد( همان، ص ٣٧). م.