مصونيت قرآن از تحريف - معرفت، محمد هادى - الصفحة ١٩٥ - ٤ تفسير ابو الجارود، زياد بن منذر سرحوب

٣. كتاب «القراءات» احمد بن محمّد سيّارى‌

شيخ مى‌گويد: احمد بن محمّد بن سيّار كاتب (متوفاى ٢٦٨ ه. ق.) يكى از نويسندگان آل طاهر مى‌باشد كه مذهبش فاسد و از نظر روايت، ضعيف و توخالى بوده بيشتر رواياتش مرسل است.

ابن غضائرى هم مى‌گويد: وى شخصى ضعيف، بى‌پروا، افراطى و تحريفگر است. محمد بن على بن محبوب در كتاب «النوادر المصنّفه» حكايت كرده كه وى قائل به تناسخ بوده است.[١]

اين كتاب «سيّارى» به نام «تنزيل و تحريف» معروف بوده، آن‌طور كه شيخ «حسن بن سليمان حلّى» در «مختصر البصائر» از آن تعبير كرده است و اين عنوان، به محتواى كتاب نزديكتر است از عنوان «قراءات» و يك نسخه از آن نزد محدّث نورى بوده و در «مستدرك الوسايل» از آن نقل كرده است.[٢] ما هم يك نسخه كپى از آن داريم.

محدثان قم روايات «سيارى» را از كتابهاى حديث مى‌زدودند، پس به طريق اولى كتابهايش مورد اعتماد و اطمينان اصحاب نخواهد بود.

٤. تفسير ابو الجارود، زياد بن منذر سرحوب‌

خوانديم كه ابو الجارود (متوفاى ١٥٠ ه. ق.) سركرده فرقه «جاروديّه» منشعب از «زيديّه» مى‌باشد كه به «سرحوبيّه» نيز ناميده شده‌اند.

كشّى مى‌گويد: «ابو الجارود كورمادرزاد و كوردل بود و در روايات، مورد نفرين امام صادق عليه السّلام قرار گرفته كه مى‌فرمايد: خدا او را لعنت كند كه هم كوردل‌

[١] . معجم رجال الحديث، ج ٢، صص ٢٨٢- ٢٨٤.

[٢] . الذريعه، ج ١٧، ص ٥٢.