مصونيت قرآن از تحريف - معرفت، محمد هادى - الصفحة ١٦٦ - تحريف نزد اخباريهاى متأخر
دوستان خود را از آن آگاه مىكردند، همانطور كه ثقة الاسلام «كلينى» (ره) با سند خود از «سالم بن سلمه» روايت نمود كه مردى نزد امام صادق عليه السّلام آياتى از قرآن را برخلاف قرائت متداول مردم مىخواند و من هم مىشنيدم.
امام صادق عليه السّلام گفت: خاموش! از اين قرائت دست بردار و مثل مردم بخوان تا قائم برپا خيزد. هرگاه قيام نمود كتاب خدا را- به حدّ خودش- مىخواند و مصحفى را كه على عليه السّلام نوشت آشكار مىسازد.
دوّمين علت اينكه به دليل تعدّد كاتبان وحى مصحفها متعدد بود، لذا آن دو اعرابى، نوشتههاى عثمان و پارهاى از نوشتههاى ديگران را برگزيدند و بقيه را در ديگ آب داغ ريختند و پختند. به راستى اگر مصحفها همه يك جور بودند مرتكب اين كار زشت نمىشدند.
سوّمين علّت اينكه در مصحفها، از اهل بيت پيامبر عليهم السّلام صريحا ستايش شده بود و نيز منافقان و بنى اميه- آشكارا يا به اشاره- مورد سرزنش و نفرين قرار گرفته بودند. پس از ترس رسوايى و به دليل حسادت به خاندان پيامبر عليهم السّلام اين مدارك را از مصحفها زدودند.
چهارمين علّت، تفاوت مصحفهايى بود كه عثمان به شهرهاى مختلف فرستاد. دانشمند ثقه و بزرگوار «على بن طاووس» (ره) در كتاب «سعد السعود» تفاوت آن مصحفها و تعداد كلمات و حروفى را كه باهم اختلاف دارند از قول «محمد بن بحررهنى»- از علماى اهل سنت- برمىشمارد. با اينكه همه آنها به خط عثمان بوده است.
وقتى مصحفهايى كه همه به خط اوست اين همه باهم فرق دارند، چگونه خواهد بود وضع مصحفهاى ديگر كاتبان وحى و تابعين؟
دومين عصرى كه در آن تحريف پديد آمد، دوره قاريان بود، چون قرآنى كه به دست آنها رسيد بدون اعراب و نقطه بود- هماكنون نيز قرآنهايى كه با دستخط مبارك امير المؤمنين و فرزندان معصومش عليهم السّلام نوشته شده، بدون نقطه و اعراب