ترجمه روضة کافي شيخ کليني - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ١٩٩ - (خطبهاى از امير المؤمنين ع)

حق در ميان ايشان عزيز و ارجمند گردد، و قواعد دين برپا شود، و نشانه‌هاى عدل و داد برقرار گردد و سنتها و روشهاى دين در مجراى اصلى خود جارى شود، و در نتيجه با اين ترتيب زمان خوب شود و زندگى گوارا شود، و اميد ببقاء و پايدارى آن دولت باشد، و طمع دشمنان مبدّل بنوميدى گردد، ولى اگر رعيت بر والى و زمامدار خود غلبه يابد (و دستوراتش را بكار نبندد) و والى بر رعيت بزرگى و ستم كرد، در اين وقت است كه اختلاف كلمه پديد آيد، و طمعهاى ناحق آشكار گردد، و فسادكارى در دين زياد شود و عمل بقواعد و مقررات متروك شود، و مقررات دين تعطيل گردد، و امراض روحى (چون كينه و حسد و دشمنى و تكبر) زياد شود، و از تعطيل شدن حدود مهم هراسناك نگردند و نه از باطل بزرگى كه در اجتماع ريشه دوانده و پايه‌گذارى شود، و در چنين موقعيتى است كه نيكان خوار شوند و بدان عزيز و ارجمند گردند و شهرها ويران شود، و كيفرهاى خداى عز و جل بر بنده‌ها بزرگ گردد.

پس اى مردم بيائيد و با يك ديگر كمك و همكارى كنيد در مورد فرمانبردارى خداى عز و جل، و قيام كردن بعدالت و وفاى بعهد و أداى جميع حقوق او از روى انصاف، زيرا بندگان خدا بچيزى نيازمندتر نيستند از اينكه در اين باره براى هم خيرخواهى كنند و بخوبى با يك ديگر همكارى داشته باشند، و كسى نيست كه بهر اندازه هم حريص در تحصيل رضاى خدا باشد و سعى و كوشش در عمل زياد باشد كه بتواند بحقيقت (مجلسى (ره) گفته يعنى بپاداش) آنچه خداوند از حق به اهلش داده برسد، ولى از حقوق واجبه خداى عز و جل بر بندگانش اين است كه بمقدار وسع خود براى او خيرخواهى كنند و براى برپاداشتن حق در ميان خود همكارى كنند، و هيچ مردى نيست كه اگر چه منزلت و مقامش در مورد حق (و انجام آن) بزرگ و فضيلتش در نزد حق ارجمند باشد كه بى‌نياز باشد از اينكه بدو در مورد انجام تكاليف خداى‌