ترجمه روضة کافي شيخ کليني - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٢٣٧ - تأويل بعض از آيات

از جهانيان برگزيد، نژادى كه برخى از برخ ديگرند و خدا شنوا و دانا است».

و (دنبال آيات سوره نور فرمود:) «درختى كه نه خاورى است و نه باخترى» ميفرمايد: نه يهودى هستيد كه بسوى مغرب نماز بخوانيد و نه نصرانى هستيد كه بسوى مشرق نماز بخوانيد، شما بر كيش ابراهيم عليه السّلام باشيد كه خداى عز و جل در باره‌اش فرمود: «ابراهيم نه يهودى بود و نه نصرانى بلكه خداپرست و مسلمان بود و از مشركان نبود» (سوره آل عمران آيه ٦٧).

و گفتارش عز و جل (در سوره نور): «نزديك است روغن آن روشن شود و گرچه آتش بدان نرسد كه نورى بالاى نورى است و خداوند هر كه را خواهد بنور خويش هدايت فرمايد» ميفرمايد: مثل فرزندان شما كه از شما متولد ميشوند همانند روغنى است كه از زيتون بيرون آيد كه نزديك است روغنش روشن شود و گرچه آتشى بدان نرسد ...» ميفرمايد: نزديك است كه بنبوت گويا شوند و گرچه فرشته وحى آنها نازل نشده.

٥٧٥- ابو بصير گويد: از امام صادق عليه السّلام تفسير گفتار خداى عز و جل را پرسيدم: «بزودى آيه‌هاى خويش را در آفاق و در خودشان بآنها بنمائيم تا روشن شود بر آنها كه او حق است» (سوره فصلت آيه ٥٣) فرمود: آن (آيه كه) در خودشان (است) مسخ است، و در آفاق فرود آمدن آفاق (و تنگ شدن روزگار) است بر سر ايشان، عرضكردم: (معناى دنبال آيه چيست): «تا آشكار شود براى آنها كه او حق است»؟

فرمود: يعنى خروج قائم عليه السّلام كه آن حق است از جانب خداى عز و جل كه مردم آن را ببينند و بناچار واقع خواهد شد.