ترجمه روضة کافي شيخ کليني - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ١٣٠ - در آداب مسافرت و رفيقان سفر

«كيست كه بخداوند وام نيكو دهد، و خدا آن را براى او بيفزايد و پاداشى ارجمند داشته باشد».

(سوره حديد آيه ١١) فرمود: مقصود از آن كمك دادن به امام است در زمان حكومت مردمان فاسق.

٤٦٢- سنان بن طريف گويد: شنيدم از امام صادق عليه السّلام كه ميفرمود: شايسته است كه مؤمن از خداى تبارك و تعالى چنان بترسد كه گويا هم اكنون بسوى دوزخ سرازير شده، و چنان اميد بدو داشته باشد كه گويا از بهشتيان است.

سپس فرمود: همانا خداى عز و جل در نزد گمان بنده خويش است اگر خوش گمان بدو باشد براى او خوش آورد، و اگر بدگمان باشد بد ببيند.

[در آداب مسافرت و رفيقان سفر]

٤٦٣- اسماعيل بن جابر گويد: من در مكه خدمت امام صادق عليه السّلام بودم كه پيكى از مدينه بسوى آن حضرت آمد، حضرت بدو فرمود: با چه كسى همسفر بودى؟ گفت: همسفرى نداشتم، امام صادق عليه السّلام بدو فرمود: اگر پيش از اين بتو در اين باره چيزى گفته بودم اكنون تو را بخوبى ادب ميكردم، آنگاه فرمود: يكنفر (در سفر) شيطان است، و دو نفر دو شيطان و سه نفر همراهان و چهار نفر رفيقانند.

شرح- جزرى گويد: يعنى تنها سفر كردن در زمين كار شيطان است ... و مجلسى (ره) پس از نقل كلام جزرى گويد: و محتمل است مقصود اين باشد كه شيطان بر او چيره شود و او را ببازى گيرد و او را بوسوسه و هراس افكند چنانچه روايات آينده بدان اشاره دارد.

٤٦٤- امام باقر عليه السّلام فرمود: رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله و سلم فرمود: محبوبترين همسفران نزد خدا (آن است كه شماره آنها) چهار نفر باشند، و اگر بيش از هفت نفر باشند جنجال‌