ترجمه روضة کافي شيخ کليني - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٤٥ - تظلم حضرت زهرا - ع

[تظلم حضرت زهرا- ع-]

٣٢٠- ابو هاشم گويد: هنگامى كه على عليه السّلام را (از خانه) بيرون بردند حضرت فاطمه عليها السّلام نيز بدنبال آن حضرت بيرون آمد در حالى كه پيراهن رسول خدا (ص) را روى سرش گذارده بود و دست حسن و حسين عليهما السّلام را بدست گرفته بود و ميفرمود: مرا با تو چه كار اى ابا بكر؟ ميخواهى بچه‌هايم را يتيم كنى و مرا بى‌شوهر كنى؟ بخدا سوگند اگر كار بدى نبود مويم را پريشان ميكردم و بدرگاه پروردگار خود فرياد ميزدم، مردى از آن جمعيت گفت: (اى فاطمه) چه منظورى از اين كار دارى؟ (مجلسى (ره) گويد: يعنى ميخواهى عذاب بر اين امت نازل كنى؟) سپس حضرت زهرا دست على را گرفت و از مسجد او را برد.

٣٢١- عبد الحميد طائى از امام باقر عليه السّلام روايت كند كه فرمود: بخدا قسم اگر (زهرا سلام اللَّه عليها) موى خود را پريشان كرده بود همه مردم يك جا مرده بودند.

٣٢٢- ابن ابى يعفور گويد: امام صادق عليه السّلام فرمود: همانا شخص زنازاده بكار گماشته شود (و مورد تكليف قرار گيرد) و اگر كار نيك انجام دهد پاداش نيك بيند و اگر كار بد كند كيفر آن را بيند.

شرح- اين كلام امام عليه السّلام براى پاسخ بدان كسانى است كه خيال كرده‌اند شخص زنازاده‌