ترجمه روضة کافي شيخ کليني - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٧ - برخى از علائم ظهور
٢٥٢- عبد الرحمن بن مسلمة جريرى گويد: بامام صادق عليه السّلام عرضكردم: دشمنان (و مخالفين شيعه) ما را سرزنش كرده دروغگو پندارند، ما ميگوئيم: دو فرياد آسمانى خواهد بود، گويند: وقتى دو فرياد هر دو از آسمان باشد چگونه فرياد حق از باطل شناخته شود؟ حضرت فرمود: شما چه پاسخى بآنها دهيد؟ عرضكردم: ما پاسخى نداريم كه بآنها بگوئيم، فرمود: بآنها بگوئيد: هنگامى كه آن فرياد بلند شود هر كس پيش از آن فرياد ايمان بدان آورده آن را باور و تصديق كند خداى عز و جل فرمايد «آيا كسى كه بسوى حق هدايت ميكند شايستهتر است كه پيرويش كنند يا آن كس كه هدايت نميكند جز آنكه خود هدايت شود، پس شما را چه شده، آيا چگونه قضاوت ميكنيد؟» (سوره يونس آيه ٣٥).
شرح- گويا مقصود حضرت اين باشد كه نداى حق چنان است كه همه آن را بشناسند زيرا منادى حق بحق هدايت كند و نداى باطل بباطل دعوت كند، و حق و باطل براى كسانى كه پيش از آن بحق ايمان آوردهاند روشن و آشكار است.
|
(ذره ذره كاندر اين ارض و سماست |
جنس خود را همچو كاه و كهرباست) |
|
و در حديث آينده نيز توضيحى بر اين حديث بيايد.
[برخى از علائم ظهور]
٢٥٣- داود بن فرقد گويد: مردى از عجليه اين حديث را شنيد كه گويند: (در هنگام ظهور) در اول روز منادى ندا كند: آگاه باشيد كه فلان فرزند فلان و پيروانش رستگارانند، و در آخر روز منادى ديگر ندا كند: آگاه باشيد كه عثمان و پيروانش رستگارانند؟ آن مرد عجلى گفت: در اين صورت ما ندانيم كه كدام راستگو است و كدام دروغگو؟ حضرت در پاسخ فرمود: تصديق كند آن را (و راستگويش را از دروغگو بشناسد) آن كس كه پيش از اين ندا بدان ايمان دارد، همانا خداى عز و جل فرمايد: «آيا كسى كه بحق هدايت كند سزاوارتر است كه پيرويش كنند يا آن كس كه هدايت نميكند جز آنكه خود هدايت