ترجمه روضة کافي شيخ کليني - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٢٣ - يك معجزه از پيغمبر اكرم - ص

٢٧٦- فضيل بن يسار گويد: امام باقر عليه السّلام فرمود: هر گاه ديدى ندارى و نيازمندى زياد شد و مردم همديگر را نشناختند (و بفكر يك ديگر نبودند) در چنين وقتى چشم براه امر خداى عز و جل باش (يعنى منتظر ظهور حضرت قائم عليه السّلام باش) گويد: عرضكردم: قربانت گردم معناى ندارى و نيازمندى را دانستم، اما نشناختن مردم يك ديگر را يعنى چه؟ فرمود: مردى از شما بنزد برادر (دينى) خود برود و از او درخواستى كند و او بنظر ديگرى باو بنگرد غير از آن نظرى كه قبلا باو مى‌نگريست، و با او سخن كند بغير از آن طريقى كه پيش از آن باو سخن ميكرد.

٢٧٧- على بن الحسين عليه السّلام از پدرش امير مؤمنان روايت كند كه فرمود: روزى بحماقت بسته، و محروميت بخرد و عقل، و بلاء بصبر و بردبارى.

شرح- مجلسى (ره) گويد: يعنى شخص احمق غالبا روزيش بسيار فراوان است، و شخص عاقل محروم و در فشار زندگى بسر ميبرد. (پايان كلام مجلسى ره).

مترجم گويد: و اين بدان خاطر است كه بدست آوردن روزى در اين جهان غالبا بتملق و چاپلوسى كردن بدرگاه نااهلان بستگى دارد و شخص خردمند حاضر نيست تن به پستى دهد و بدرگاه اين و آن روى نياز برد و از دنياپرستان از خدا بى‌خبر تملق گويد از اين رو غالبا در سختى و فشار زندگى بسر ميبرد و اين نابخردان و احمقانند كه براى كسب مال بهر پستى تن دهند و بتملق هر كس و ناكس حاضر شوند و همين سبب تحصيل مال فراوان گردد، و حافظ شيرازى در اين باره چه نيكو سروده كه گويد:

[يك معجزه از پيغمبر اكرم- ص-]

٢٧٨- عمر برادر عذافر گويد: مردى بمن ششصد درهم- يا هفتصد درهم- داد كه از مال امام صادق عليه السّلام بود (و ميبايستى بآن حضرت عليه السّلام برسانم) و اين پول در ميان جوال من بود، و چون بحفيرة