ترجمه روضة کافي شيخ کليني - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ١٤٥ - دستور مسافرت

گاهى پايشان بلغزد و آويزان شوند و گاهى است كه پايشان در جاى خود قرار گيرد، و فرشتگان در گرد آنها باشند و فرياد زنند: اى خداى كريم واى خداى بردبار درگذر و چشم‌پوشى كن و بفضل خويش بدانها توجه كن و سالم دار، و مردم همچون پروانه در آتش بريزند، و چون كسى برحمت خدا از آن نجات يابد بدان بنگرد و گويد: ستايش خدائى را كه پس از نوميدى بفضل و رحمت خود از اينجا نجات داد براستى كه پروردگار ما آمرزنده و سپاس پذير است.

٤٨٧- ابو خالد از امام باقر عليه السّلام روايت كند كه در گفتار خداى عز و جل: «به نيكيها پيشى گيريد، هر كجا باشيد خداوند همه شما را بياورد» (سوره بقره آيه ١٤٨) فرمود: مقصود از نيكيها ولايت (اهل بيت عليهم السّلام) است، و مقصود از گفتار خداى تبارك كه «هر كجا باشيد خداوند همه شماها را بياورد» اصحاب حضرت قائم عليه السّلام هستند كه متجاوز از سيصد و ده نفر مردند، فرمود: و آنهايند- بخدا سوگند- «امت معدودة» (جمع معين يا شمرده) (كه خداوند در سوره هود آيه ٨ ذكرشان فرموده) و آنها در يك ساعت گرد آيند مانند پاره‌هاى ابر پائيز (كه گرد هم جمع شوند).

[دستور مسافرت‌]

٤٨٨- هشام بن سالم گويد: شنيدم از امام صادق عليه السّلام كه ميفرمود: (در وقت سفر) در دو هنگام خنكى (كه هوا خنك است) يعنى بامداد و پسين راه برويد، من عرضكردم: در آن دو وقت ما از حشرات گزنده ميترسيم، فرمود: اگر چيزى از آنها هم بشما برسد (باز) براى شما بهتر (از راه‌پيمائى در غير آن دو وقت) است با اينكه شما ضمانت شده‌ايد (مجلسى (ره) گويد: يعنى حفظ شما شيعيان را غالبا خدا ضمانت كرده يا با توكل و واگذارى تمام كارها بخدا).