ترجمه روضة کافي شيخ کليني - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٨٦ - نشانه شيعه

نخواهند داشت، و بخدا سوگند اگر بدشمنانمان نزديك شوم و اموال بسيار بدانها دهم آنها (نيز) ما را دوست نخواهند داشت.

٣٩٧- ابو عبيده گويد: از امام باقر عليه السّلام پرسيدم از گفتار خداى عز و جل: «الف لام ميم، روميان در نزديك اين سرزمين مغلوب گشتند» فرمود: اى ابو عبيدة اين آيه تأويل دارد كه كسى نداند آن را جز خدا و راسخان در علم از آل محمد صلوات اللَّه عليهم، همانا آن وقتى كه رسول خدا (ص) بمدينه هجرت فرمود، و اسلام پيروز گشت آن حضرت نامه‌اى بپادشاه روم نوشت، و بهمراه آن نامه نماينده‌اى از خود فرستاد كه او را بدين اسلام دعوت كند، و نامه ديگرى بپادشاه فارس نوشت و او را نيز بدين اسلام دعوت كرد و بهمراه آن نامه نيز فرستاده‌اى از جانب خود روان كرد، اما پادشاه روم بنامه رسول خدا (ص) احترام كرد و فرستاده‌اش را گرامى داشت، و اما پادشاه فارس بنامه رسول خدا اهانت كرد و آن را از هم دريد، و بفرستاده او هم اهانت نمود، و در آن زمان پادشاه فارس با پادشاه روم در جنگ بود، و مسلمانان خوش داشتند كه پادشاه روم بر پادشاه فارس پيروز گردد، و از ناحيه او اميدوارتر بودند تا از ناحيه پادشاه فارس، و چون (بر خلاف انتظار مسلمانان) پادشاه فارس پيروز شد اين مطلب بر مسلمانان خوش نيامد و غمنده شدند، پس خداى عز و جل در اين باره از قرآن نازل فرمود: «الف لام ميم، روميان در نزديك اين سرزمين مغلوب گشتند (يعنى فارس در نزديكيهاى اين سرزمين كه مقصود شامات و حوالى آن است بر آنها پيروز گشت) و آنها (يعنى فارسيان) پس از پيروزيشان (بر روم) بزودى مغلوب گردند، (يعنى مسلمانان بر آنها پيروز شوند) در ظرف چند سال، همه كارها باراده خدا است جلوتر و بعدتر از آن و در آن روز مؤمنان شاد گردند از يارى خدا، و او عز و جل هر كه را خواهد يارى كند» و چون مسلمانان با