ترجمه روضة کافي شيخ کليني - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٦٥ - زندگى و مرگ رسول خدا ص براى امت خير بود

٣٥٩- ابو حمزة گويد: شنيدم از امام باقر (ع) كه ميفرمود: هيچ يك از افراد اين امت نيست كه ديندار بدين ابراهيم (ع) باشد جز ما و شيعيانمان، و هدايت نشد هر كس كه از اين امت هدايت شد جز بوسيله ما خاندان، و گمراه نشد هر آن كس كه گمراه شد جز بواسطه مخالفت با ما.

٣٦٠- على بن عطية گويد: در محضر امام صادق (ع) بودم مردى از آن حضرت پرسيد: اگر از مردى بواسطه خشم و غضب كارى سر زند آيا خداوند او را بدان كار مؤاخذه ميكند؟ حضرت فرمود:

خداوند كريمتر از آن است كه بنده خود را در بن بست قرار دهد (و او را بدان حال مؤاخذه كند).

و در برخى از نسخه‌ها حديث را از امام كاظم (ع) روايت كرده‌اند كه (بجاى اين جمله فرمود از اينكه) بنده‌اش را به پريشانى و بيچارگى دچار كند.

[زندگى و مرگ رسول خدا ص براى امت خير بود]

٣٦١- محمد بن ابى حمزة و ديگران از امام صادق عليه السّلام روايت كنند كه رسول خدا (ص) فرمود:

براستى شما را در زندگى من خير و بركت است و در مردنم نيز خير است، عرضكردند: اى رسول خدا اما خير و بركت در زندگيت را دانستيم ولى در مردنت چگونه براى ما خير است؟ فرمود: در زندگيم كه خداى عز و جل فرموده: «و خداوند چنان نيست كه تا تو در ميان ايشان هستى آنها را عذاب كند» (سوره انفال آيه ٣٣) و اما در مردنم چنان است كه اعمال شما را بر من عرضه كنند و من براى شما درخواست آمرزش كنم.

٣٦٢- هشام بن سالم گويد: امام صادق عليه السّلام فرمود: براستى بعضى از كسانى كه خود را بشيعه مى‌چسبانند تا بدان جا دروغ گويند كه شيطان بدروغ ايشان نيازمند باشد (يعنى شيطان از وجود آن مدعيان‌