ترجمه روضة کافي شيخ کليني - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٢٦ - تفسير يك آيه

و جل شب قدر را براى پيامبرش بهتر از هزار ماه خلافت بنى اميه قرار داد.

[تفسير يك آيه‌]

٢٨١- عبد الاعلى گويد: از امام صادق عليه السّلام معناى گفتار خداى عز و جل را پرسيدم كه فرمايد «بايد بترسند كسانى كه خلاف فرمان او كنند از اينكه بديشان بليه و فتنه‌اى برسد و يا بعذابى دردناك دچار گردند» (سوره نور آيه ٦٣) فرمود: مقصود فتنه و بليه در دين او است و يا زخمى كه خدا در برابرش پاداش و مزدى بدو ندهد.

٢٨٢- عبد الاعلى گويد: بامام صادق عليه السّلام عرضكردم: شيعيان شما با هم دشمن شده و از هم بدشان مى‌آيد، خوب است- قربانت گردم- نظرى بحال آنان فرمائى؟ حضرت فرمود: من قصد دارم نامه براى آنها بنويسم كه ديگر اختلافى در باره من نكنند. عرضكردم: تاكنون ما بچنين نامه مثل امروز نيازمند نشده‌ايم، سپس فرمود: كجا چنين چيزى ممكن است با بودن مروان و ابن ذر؟ عبد الاعلى گويد: من از اين سخن گمان كردم كه آن حضرت چنين نامه نخواهد نوشت، پس از نزد آن حضرت بر خاستم و بنزد اسماعيل (فرزند آن حضرت) رفتم و بدو گفتم: اى ابا محمد من براى پدرت اختلاف شيعه و دشمنى آنها را با همديگر گفتم و او فرمود: من قصد دارم نامه براى آنها بنويسم كه از اين پس در باره من اختلافى نكنند، گويد: (اسماعيل) گفت: (پدرم) نام مروان و ابن ذر را نبرد؟ گفتم: چرا گفت: اى عبد الاعلى براستى كه شما را بر ما حقى است همچنان كه ما را بر شما حقى مقرر است، و بخدا سوگند شماها در أداى حق ما شتابان‌تر نيستيد از ما نسبت بحقوق شما.

آنگاه گفت: من در اين باره فكرى خواهم كرد، سپس فرمود: اى عبد الاعلى! چرا نبايد مردمى كه پيرو يك مذهب‌اند و بسوى يك رهبر دينى توجه دارند و از او دستور ميگيرند در باره او اختلافى نكنند و