ترجمه روضة کافي شيخ کليني - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٥٨ - بندگان نيك خدا

پس آن حضرت بدستخط شريف خود بمن نوشت:

همانا خداى تبارك و تعالى از دوستان ما عهد و پيمان گرفته كه در دوران حكومت باطل شكيبائى و صبر ورزند، پس در برابر حكم پروردگارت شكيبا باش، و در آن هنگامى كه آقاى خلق (مجلسى (ره) گويد يعنى امام زمان عليه السّلام) ظهور كند اينها خواهند گفت: «اى واى بر ما كيست كه ما را از خوابگاهمان برانگيخت؟ اين است آنچه خداى رحمان وعده كرده بود و پيغمبران راست گفتند» (سوره يس آيه ٥١).

٣٤٧- جميل بن دراج از امام صادق عليه السّلام روايت كند كه فرمود: اگر مردم ميدانستند چه فضيلتى در معرفت و شناسائى خدا است (هيچ گاه) چشم نميدوختند بدان چه خداوند بدشمنان خود داده است از شكوفائى زندگانى دنيا و نعمتهاى آن، و دنياى آنها (يعنى دشمنان خدا) در نظر ايشان پست‌تر بود از آنچه را كه در زير پاى خود لگد كنند، و بهره‌مند گردند بهمان معرفت و شناسائى خداى عز و جل و شادكام باشند بدان همانند شادكامى كسى كه پيوسته در باغهاى بهشت با اولياء خدا بسر ميبرد.

براستى كه معرفت خداى عز و جل انس بخش از هر وحشتى و يار و همدم هر تنهائى، و روشنائى هر تاريكى و نيروبخش هر ناتوانى و درمان هر دردى است.

سپس فرمود: حقا پيش از شما مردمانى بودند كه كشته ميشدند و آنها را ميسوزاندند و با اره آنها را اره ميكردند و زمين با اين پهناورى كه دارد بر آنها تنگ ميشد و تمام اين احوال و اوضاع آنها را از عقيده‌اى كه داشتند بر نميگرداند، و كسانى كه بر سر آنها اين بلاها را مى‌آورند نه بخاطر