ترجمه روضة کافي شيخ کليني - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٥٦ - ارتداد مردم پس از رسول خدا - ص

جز فرستاده‌اى كه پيش از او فرستادگانى درگذشته‌اند آيا اگر بميرد يا كشته شود بعقب بازگرديد. و هر كه بعقب بازگردد زيانى بخدا نرساند و خداوند بسپاسگزاران پاداش نيك دهد» (سوره آل عمران آيه ١٤٤).

٣٤٢- و نيز از امام باقر عليه السّلام روايت كرده كه فرمود: در روز فتح مكه رسول خدا (ص) بمنبر رفت و فرمود: اى گروه مردم همانا خداوند نخوت و تكبر دوران جاهليت و افتخار كردن بپدران را از ميان شما برد، همانا شما همگى از آدم عليه السّلام هستيد، و آدم نيز از (خاك و) گل آفريده شده، هان براستى كه بهترين بندگان خدا آن بنده‌اى است كه از او بترسد، همانا عربى بودن (كه مايه افتخار شما است) باين نيست كه تولد از پدر عرب باشد بلكه به زبان گوياى بحق (و شهادتين) است پس هر كس در عمل و كردار كوتاه باشد حسب (و نسب عربيت) او را بجائى نرساند، بدانيد كه هر خونى كه در زمان جاهليت بوده يا هر كينه‌اى (كه در بين باشد) آنها در زير پاى من قرار دارد (و از بين رفته است) تا روز قيامت.

٣٤٣- و نيز از امام باقر عليه السّلام روايت كرده گويد: بدان حضرت عرضكردم: آيا فرزندان يعقوب پيغمبر نبودند؟ فرمود: نه، ولى آنها اسباط فرزندان پيغمبر بودند، و چنان بود كه از دنيا نرفتند جز آنكه اهل سعادت و رستگارى شدند (چون كه) توبه كردند و متذكر كردار (بد) خود شدند، ولى شيخين از دنيا رفتند در صورتى كه توبه نكردند و متذكر رفتار بدى كه نسبت بامير مؤمنان عليه السّلام انجام دادند نگشتند پس بر آن دو باد لعنت خدا و فرشتگان و مردمان همگى.

٣٤٤- ابو الخطاب از امام هفتم عليه السّلام روايت كند كه فرمود: در زمان حضرت سليمان بن داود